قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tunning oʻrtasida namozga turganlarida shunday der edilar: «Allohumma lakal-hamd, anta nurus-samovoti val-arz, va lakal-hamd, anta qoyyomus-samovoti val-arz, va lakal-hamd, anta robbus-samovoti val-arzi va man fiyhinn. Antal-haqq, va qovluka haqq, va vaʼduka haqq, va liqouka haqq, val-jannatu haqq, van-naru haqq, vas-soatu haqq. Allohumma laka aslamtu, va bika omantu, va alayka tavakkaltu, va ilayka anabtu, va bika xosamtu, va ilayka hokamtu, fagʻfir liy ma qoddamtu va ma axxortu va ma asrortu va aʼlantu, antallaziy la ilaha illa ant (Ey Alloh, hamd Senga boʻlsin, Sen osmonlar va yerning nurisan. Hamd Senga boʻlsin, Sen osmonlar va yerni tutib turuvchisan. Hamd Senga boʻlsin, Sen osmonlar va yerning hamda ulardagilarning Robbisan. Sen Haqsan, Sening soʻzing haq, vaʼdang haq, Senga roʻbaroʻ boʻlish haq, jannat haq, doʻzax haq, qiyomat soati haq. Ey Alloh, Senga taslim boʻldim, Senga iymon keltirdim, Senga tavakkal qildim, Senga qaytdim, Sen sababli baxslashdim, Sengagina hukmga murojaat qildim. Bas, mening avval qilgan va keyin qilgan, yashirin qilgan va oshkor qilgan xatolarimni magʻfirat qil. Sen — Sendan oʻzga iloh boʻlmagan Zotsan)».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ туннинг ўртасида намозга турганларида шундай дер эдилар: «Аллоҳумма лакал-ҳамд, анта нурус-самовоти вал-арз, ва лакал-ҳамд, анта қойёмус-самовоти вал-арз, ва лакал-ҳамд, анта роббус-самовоти вал-арзи ва ман фийҳинн. Антал-ҳаққ, ва қовлука ҳаққ, ва ваъдука ҳаққ, ва лиқоука ҳаққ, вал-жаннату ҳаққ, ван-нару ҳаққ, вас-соату ҳаққ. Аллоҳумма лака асламту, ва бика оманту, ва алайка таваккалту, ва илайка анабту, ва бика хосамту, ва илайка ҳокамту, фағфир лий ма қоддамту ва ма аххорту ва ма асрорту ва аъланту, анталлазий ла илаҳа илла ант (Эй Аллоҳ, ҳамд Сенга бўлсин, Сен осмонлар ва ернинг нурисан. Ҳамд Сенга бўлсин, Сен осмонлар ва ерни тутиб турувчисан. Ҳамд Сенга бўлсин, Сен осмонлар ва ернинг ҳамда улардагиларнинг Роббисан. Сен Ҳақсан, Сенинг сўзинг ҳақ, ваъданг ҳақ, Сенга рўбарў бўлиш ҳақ, жаннат ҳақ, дўзах ҳақ, қиёмат соати ҳақ. Эй Аллоҳ, Сенга таслим бўлдим, Сенга иймон келтирдим, Сенга таваккал қилдим, Сенга қайтдим, Сен сабабли бахслашдим, Сенгагина ҳукмга мурожаат қилдим. Бас, менинг аввал қилган ва кейин қилган, яширин қилган ва ошкор қилган хатоларимни мағфират қил. Сен — Сендан ўзга илоҳ бўлмаган Зотсан)».