Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning huzurlarida tunab qoldi. U zot kechasi uygʻonib, misvoklarini olib, misvok qildilar, soʻng tahorat oldilar va: {Albatta, osmonlaru yerning yaratilishida hamda kecha va kunduzning almashinib turishida aql egalari uchun oyat-belgilar bordir} (Oli Imron, 190) deyar edilar. Bu oyatlarni oʻqib, suraning oxirida toʻxtadilar. Soʻng ikki rakaat namoz oʻqib, ularda qiyomni, rukuni va sajdani uzaytirdilar. Soʻng (namozdan) chiqdilar, hatto men u zotning uxlab, xurrak otganlarini eshitdim. Soʻng uygʻonib, misvok qildilar, tahorat oldilar va (yana oʻsha oyatlarni) oʻqidilar. Buni uch marta qildilar. Soʻng uch (rakaat) bilan vitr oʻqidilar. Soʻng u zotning oldilariga muazzin Bilol keldi va u zot namozga chiqayotib: «Allohim! Qalbimga nur ato et, qulogʻimga nur ato et, koʻzimga nur ato et, oldimga nur ato et, orqamga nur ato et, oʻng tomonimga nur ato et, chap tomonimga nur ato et, ustimga nur ato et, tagimga nur ato et. Allohim! Menga nurni ulugʻ qilib ber», deyar edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг ҳузурларида тунаб қолди. У зот кечаси уйғониб, мисвокларини олиб, мисвок қилдилар, сўнг таҳорат олдилар ва: {Албатта, осмонлару ернинг яратилишида ҳамда кеча ва кундузнинг алмашиниб туришида ақл эгалари учун оят-белгилар бордир} (Оли Имрон, 190) деяр эдилар. Бу оятларни ўқиб, суранинг охирида тўхтадилар. Сўнг икки ракаат намоз ўқиб, уларда қиёмни, рукуни ва саждани узайтирдилар. Сўнг (намоздан) чиқдилар, ҳатто мен у зотнинг ухлаб, хуррак отганларини эшитдим. Сўнг уйғониб, мисвок қилдилар, таҳорат олдилар ва (яна ўша оятларни) ўқидилар. Буни уч марта қилдилар. Сўнг уч (ракаат) билан витр ўқидилар. Сўнг у зотнинг олдиларига муаззин Билол келди ва у зот намозга чиқаётиб: «Аллоҳим! Қалбимга нур ато эт, қулоғимга нур ато эт, кўзимга нур ато эт, олдимга нур ато эт, орқамга нур ато эт, ўнг томонимга нур ато эт, чап томонимга нур ато эт, устимга нур ато эт, тагимга нур ато эт. Аллоҳим! Менга нурни улуғ қилиб бер», деяр эдилар.