Horis ibn Suvayd (rahimahulloh) aytdi: Abdulloh (ibn Masʼud) bizga ikkita hadis soʻzlab berdi — biri oʻzidan, ikkinchisi Rasululloh ﷺdan edi. Abdulloh dedi: «Albatta, moʻmin oʻz gunohlarini goʻyo togʻ tagida oʻtirib, uning ustiga qulashidan qoʻrqib turgandek koʻradi; fojir esa oʻz gunohlarini burniga qoʻngan pashshadek koʻradi». Soʻng u (qoʻli bilan) unga mana shunday qildi va u uchib ketdi.Ҳорис ибн Сувайд (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Абдуллоҳ (ибн Масъуд) бизга иккита ҳадис сўзлаб берди — бири ўзидан, иккинчиси Расулуллоҳ ﷺдан эди. Абдуллоҳ деди: «Албатта, мўмин ўз гуноҳларини гўё тоғ тагида ўтириб, унинг устига қулашидан қўрқиб тургандек кўради; фожир эса ўз гуноҳларини бурнига қўнган пашшадек кўради». Сўнг у (қўли билан) унга мана шундай қилди ва у учиб кетди.