حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ وَأَخْبَرَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ صِلَةَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَجَاءَ الْعَاقِبُ وَالسَّيِّدُ صَاحِبَا نَجْرَانَ قَالَ وَأَرَادَا أَنْ يُلَاعِنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَا تُلَاعِنْهُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَعَنَّا قَالَ خَلَفٌ فَلَاعَنَّا لَا نُفْلِحُ نَحْنُ وَلَا عَقِبُنَا أَبَدًا قَالَ فَأَتَيَاهُ فَقَالَا لَا نُلَاعِنُكَ وَلَكِنَّا نُعْطِيكَ مَا سَأَلْتَ فَابْعَثْ مَعَنَا رَجُلًا أَمِينًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَبْعَثَنَّ رَجُلًا أَمِينًا حَقَّ أَمِينٍ حَقَّ أَمِينٍ قَالَ فَاسْتَشْرَفَ لَهَا أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ قَالَ فَقَالَ قُمْ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ قَالَ فَلَمَّا قَفَّا قَالَ هَذَا أَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Najronning ikki kattasi — Oqib va Sayyid keldilar va Rasululloh ﷺ bilan laʼnatlashmoqchi boʻldilar. Shunda ulardan biri sherigiga: «U bilan laʼnatlashma. Allohga qasamki, agar u nabiy boʻlsa-yu, biz laʼnatlashsak, na oʻzimiz, na avlodimiz hech qachon najot topmaymiz», dedi. Soʻng ikkovi u zotning huzurlariga kelib: «Biz siz bilan laʼnatlashmaymiz, balki siz soʻragan narsani beramiz. Biz bilan birga bir ishonchli kishini yuboring», dedilar. Nabiy ﷺ: «Albatta, men haqiqiy ishonchli, haqiqiy ishonchli bir kishini yuboraman», dedilar. Shunda Muhammadning ashoblari bunga koʻz tikdilar. U zot: «Tur, ey Abu Ubayda ibn Jarroh», dedilar. U ortga qaytib ketayotganda: «Bu — shu ummatning amini (ishonchli kishisi)dir», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Нажроннинг икки каттаси — Оқиб ва Саййид келдилар ва Расулуллоҳ ﷺ билан лаънатлашмоқчи бўлдилар. Шунда улардан бири шеригига: «У билан лаънатлашма. Аллоҳга қасамки, агар у набий бўлса-ю, биз лаънатлашсак, на ўзимиз, на авлодимиз ҳеч қачон нажот топмаймиз», деди. Сўнг иккови у зотнинг ҳузурларига келиб: «Биз сиз билан лаънатлашмаймиз, балки сиз сўраган нарсани берамиз. Биз билан бирга бир ишончли кишини юборинг», дедилар. Набий ﷺ: «Албатта, мен ҳақиқий ишончли, ҳақиқий ишончли бир кишини юбораман», дедилар. Шунда Муҳаммаднинг ашоблари бунга кўз тикдилар. У зот: «Тур, эй Абу Убайда ибн Жарроҳ», дедилар. У ортга қайтиб кетаётганда: «Бу — шу умматнинг амини (ишончли кишиси)дир», дедилар.