حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَقَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَعِنْدَهُ عَلْقَمَةُ وَالْأَسْوَدُ فَحَدَّثَ حَدِيثًا لَا أُرَاهُ حَدَّثَهُ إِلَّا مِنْ أَجْلِي كُنْتُ أَحْدَثَ الْقَوْمِ سِنًّا قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَبَابٌ لَا نَجِدُ شَيْئًا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ
Abdurrahmon ibn Yazid aytdi: Biz Abdullohning huzuriga kirdik, uning yonida Alqama bilan Asvad bor edi. U bir hadis soʻzlab berdiki, uni faqat men uchun soʻzlab bergan deb oʻylayman — men qavmning eng yoshi edim. U dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga yigitlar edik, (uylanishga) hech narsa topolmas edik. Shunda u zot: «Ey yigitlar jamoasi! Sizlardan kim uylanishga qodir boʻlsa, uylansin. Zero, bu (nigohni gunohdan) toʻsuvchiroq va avratni saqlovchiroqdir. Kim qodir boʻlmasa, roʻza tutsin. Zero, bu uning uchun (shahvatni boʻgʻuvchi) qalqondir», dedilar.Абдурраҳмон ибн Язид айтди: Биз Абдуллоҳнинг ҳузурига кирдик, унинг ёнида Алқама билан Асвад бор эди. У бир ҳадис сўзлаб бердики, уни фақат мен учун сўзлаб берган деб ўйлайман — мен қавмнинг энг ёши эдим. У деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга йигитлар эдик, (уйланишга) ҳеч нарса тополмас эдик. Шунда у зот: «Эй йигитлар жамоаси! Сизлардан ким уйланишга қодир бўлса, уйлансин. Зеро, бу (нигоҳни гуноҳдан) тўсувчироқ ва авратни сақловчироқдир. Ким қодир бўлмаса, рўза тутсин. Зеро, бу унинг учун (шаҳватни бўғувчи) қалқондир», дедилар.