Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺning huzurlarida — Qurayshdan sakson chogʻli kishi bilan birga — edik; ularning ichida qurayshlik boʻlmagan biror kishi yoʻq edi. Yoʻq, Allohga qasamki, men oʻsha kuni ularning yuzlaridan koʻra chiroyliroq yuzlarni hech qachon koʻrmaganman. Ular ayollarni tilga olib, ular haqida soʻzlashdilar; u zot ham ular bilan soʻzlashdilar, hatto men u zotning sukut qilishlarini istab qoldim. (Abdulloh) dedi: Soʻng men u zotning oldilariga keldim; u zot tashahhud aytdilar, soʻng: «Ammo baʼd, ey Quraysh jamoasi! Allohga osiy boʻlmasangiz, bu ishning ahli sizlarsiz. Agar Unga osiy boʻlsangiz, U sizlarga — mana bu tayoqning poʻsti archilganidek — sizlarni archib tashlaydigan kimsani yuboradi», dedilar; qoʻllarida bir tayoq bor edi. Soʻng tayoqlarining poʻstini archdilar, u esa oppoq, yaltirab turgan (tayoq) edi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида — Қурайшдан саксон чоғли киши билан бирга — эдик; уларнинг ичида қурайшлик бўлмаган бирор киши йўқ эди. Йўқ, Аллоҳга қасамки, мен ўша куни уларнинг юзларидан кўра чиройлироқ юзларни ҳеч қачон кўрмаганман. Улар аёлларни тилга олиб, улар ҳақида сўзлашдилар; у зот ҳам улар билан сўзлашдилар, ҳатто мен у зотнинг сукут қилишларини истаб қолдим. (Абдуллоҳ) деди: Сўнг мен у зотнинг олдиларига келдим; у зот ташаҳҳуд айтдилар, сўнг: «Аммо баъд, эй Қурайш жамоаси! Аллоҳга осий бўлмасангиз, бу ишнинг аҳли сизларсиз. Агар Унга осий бўлсангиз, У сизларга — мана бу таёқнинг пўсти арчилганидек — сизларни арчиб ташлайдиган кимсани юборади», дедилар; қўлларида бир таёқ бор эди. Сўнг таёқларининг пўстини арчдилар, у эса оппоқ, ялтираб турган (таёқ) эди.