Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Hunayn kuni men Rasululloh ﷺ bilan birga edim. Odamlar u zotdan yuz oʻgirib ketdilar, u zot bilan birga muhojir va ansorlardan sakson kishi sobit qoldi. Biz orqamizga sakson qadamcha chekindik, ammo ularga orqa oʻgirmadik. Alloh azza va jalla ularning ustiga sakinani nozil qilgan kishilar ana shulardir. Rasululloh ﷺ xachirlarida oldinga yurar edilar. Xachirlari toyib ketdi va u zot egardan ogʻdilar. Men u zotga: «Koʻtariling, Alloh sizni koʻtarsin», dedim. U zot: «Menga bir hovuch tuproq uzat», dedilar-da, uni ularning yuzlariga urdilar. Shunda ularning koʻzlari tuproqqa toʻldi. Soʻng u zot: «Muhojirlar va ansorlar qani?» dedilar. Men: «Ana ular», dedim. U zot: «Ularni chaqir», dedilar. Men ularni chaqirdim, ular qilichlari oʻng qoʻllarida, xuddi shuʼlalar kabi, kelishdi. Mushriklar esa orqalariga qochdilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳунайн куни мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим. Одамлар у зотдан юз ўгириб кетдилар, у зот билан бирга муҳожир ва ансорлардан саксон киши собит қолди. Биз орқамизга саксон қадамча чекиндик, аммо уларга орқа ўгирмадик. Аллоҳ азза ва жалла уларнинг устига сакинани нозил қилган кишилар ана шулардир. Расулуллоҳ ﷺ хачирларида олдинга юрар эдилар. Хачирлари тойиб кетди ва у зот эгардан оғдилар. Мен у зотга: «Кўтарилинг, Аллоҳ сизни кўтарсин», дедим. У зот: «Менга бир ҳовуч тупроқ узат», дедилар-да, уни уларнинг юзларига урдилар. Шунда уларнинг кўзлари тупроққа тўлди. Сўнг у зот: «Муҳожирлар ва ансорлар қани?» дедилар. Мен: «Ана улар», дедим. У зот: «Уларни чақир», дедилар. Мен уларни чақирдим, улар қиличлари ўнг қўлларида, худди шуълалар каби, келишди. Мушриклар эса орқаларига қочдилар.