حَدَّثَنَا عَارِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَدِمَتْ قُتَيْلَةُ ابْنَةُ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ عَبْدِ أَسْعَدَ مِنْ بَنِي مَالِكِ بْنِ حَسَلٍ عَلَى ابْنَتِهَا أَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ بِهَدَايَا ضِبَابٍ وَأَقِطٍ وَسَمْنٍ وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فَأَبَتْ أَسْمَاءُ أَنْ تَقْبَلَ هَدِيَّتَهَا وَتُدْخِلَهَا بَيْتَهَا فَسَأَلَتْ عَائِشَةُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَا يَنْهَاكُمْ اللَّهُ عَنْ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَأَمَرَهَا أَنْ تَقْبَلَ هَدِيَّتَهَا وَأَنْ تُدْخِلَهَا بَيْتَهَا
Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Banu Molik ibn Hasldan boʻlgan Qutayla bint Abdul Uzzo ibn Abdu Asʼad oʻz qizi Asmo bint Abu Bakrning huzuriga kaltakesak, quritilgan qatiq va sargʻyogʻ hadyalari bilan keldi. U mushrika edi. Asmo uning hadyasini qabul qilishdan ham, uni uyiga kiritishdan ham bosh tortdi. Shunda Oisha Nabiy ﷺdan soʻradi va Alloh azza va jalla {Alloh sizlarni din borasida sizlar bilan urushmaganlardan qaytarmaydi} oyatini oxirigacha nozil qildi. Bas, u zot unga hadyasini qabul qilishni va uni uyiga kiritishni buyurdilar.Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бану Молик ибн Ҳаслдан бўлган Қутайла бинт Абдул Уззо ибн Абду Асъад ўз қизи Асмо бинт Абу Бакрнинг ҳузурига калтакесак, қуритилган қатиқ ва сарғёғ ҳадялари билан келди. У мушрика эди. Асмо унинг ҳадясини қабул қилишдан ҳам, уни уйига киритишдан ҳам бош тортди. Шунда Оиша Набий ﷺдан сўради ва Аллоҳ азза ва жалла {Аллоҳ сизларни дин борасида сизлар билан урушмаганлардан қайтармайди} оятини охиригача нозил қилди. Бас, у зот унга ҳадясини қабул қилишни ва уни уйига киритишни буюрдилар.