حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ النَّاسُ يَرَوْنَ الرُّؤْيَا فَيَقُصُّونَهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي أَوْ قَالَ أَسْمَعُ رُؤْيَاكُمْ قَدْ تَوَاطَأَتْ عَلَى السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مُتَحَرِّيَهَا فَلْيَتَحَرَّهَا فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Odamlar tush koʻrar va uni Rasululloh ﷺga soʻzlab berar edilar. Shunda u zot: «Koʻryapmanki — yoki: eshityapmanki — sizlarning tushlaringiz oxirgi yetti (kecha)da bir-biriga muvofiq kelibdi. Bas, sizlardan kim uni axtaruvchi boʻlsa, oxirgi yetti (kecha)da axtarsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Одамлар туш кўрар ва уни Расулуллоҳ ﷺга сўзлаб берар эдилар. Шунда у зот: «Кўряпманки — ёки: эшитяпманки — сизларнинг тушларингиз охирги етти (кеча)да бир-бирига мувофиқ келибди. Бас, сизлардан ким уни ахтарувчи бўлса, охирги етти (кеча)да ахтарсин», дедилар.