حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ذُؤَيْبٍ مِنْ بَنِي أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى قَالَخَرَجْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ إِلَى الْحِمَى فَلَمَّا غَرُبَتْ الشَّمْسُ هِبْنَا أَنْ نَقُولَ لَهُ الصَّلَاةَ حَتَّى ذَهَبَ بَيَاضُ الْأُفُقِ وَذَهَبَتْ فَحْمَةُ الْعِشَاءِ نَزَلَ فَصَلَّى بِنَا ثَلَاثًا وَاثْنَتَيْنِ وَالْتَفَتَ إِلَيْنَا وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ
Ismoil ibn Abdurrahmon ibn Zuayb aytdi: Biz Ibn Umar bilan Himoga chiqdik. Quyosh botganida, unga: ‹Namoz›, deyishga hayiqdik — to ufqning oqligi ketib, kechaning qorongʻusi tarqagunicha. Soʻng u tushdi va bizga uch (rakaat) hamda ikki (rakaat) namoz oʻqib berdi, keyin bizga yuzlanib: «Men Rasululloh ﷺ ana shunday qilganlarini koʻrganman», dedi.Исмоил ибн Абдурраҳмон ибн Зуайб айтди: Биз Ибн Умар билан Ҳимога чиқдик. Қуёш ботганида, унга: ‹Намоз›, дейишга ҳайиқдик — то уфқнинг оқлиги кетиб, кечанинг қоронғуси тарқагунича. Сўнг у тушди ва бизга уч (ракаат) ҳамда икки (ракаат) намоз ўқиб берди, кейин бизга юзланиб: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ана шундай қилганларини кўрганман», деди.