حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي مُنَادٍ كُلَّ لَيْلَةٍ هَلْ مِنْ دَاعٍ فَيُسْتَجَابَ لَهُ هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَيُعْطَى هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَيُغْفَرَ لَهُ حَتَّى يَنْفَجِرَ الْفَجْرُ
Usmon ibn Abul-Os (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Har kecha bir munodiy: ‹Duo qiluvchi bormi — unga ijobat qilinsa? Soʻrovchi bormi — unga berilsa? Magʻfirat soʻrovchi bormi — unga magʻfirat qilinsa?› deb, tong yorishguncha nido qiladi», dedilar.Усмон ибн Абул-Ос (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар кеча бир мунодий: ‹Дуо қилувчи борми — унга ижобат қилинса? Сўровчи борми — унга берилса? Мағфират сўровчи борми — унга мағфират қилинса?› деб, тонг ёришгунча нидо қилади», дедилар.