حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ قَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُمَاشَهِدَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ يُمْهِلُ حَتَّى إِذَا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ هَبَطَ فَيَقُولُ هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَيُعْطَى هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ مِنْ ذَنْبٍ هَلْ مِنْ دَاعٍ فَيُسْتَجَابُ لَهُ
Agʻarr Abu Muslim aytdi: Men Abu Said va Abu Hurayra (roziyallohu anhumo)ning Nabiy ﷺ haqida guvohlik berganlariga guvohlik beraman: u zot: «Albatta, Alloh muhlat beradi; tunning uchdan biri boʻlganida tushib: ‹Soʻrovchi bormi — unga berilsin! Gunohidan magʻfirat soʻrovchi bormi? Duo qiluvchi bormi — unga ijobat qilinsin!› deydi», dedilar.Ағарр Абу Муслим айтди: Мен Абу Саид ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳумо)нинг Набий ﷺ ҳақида гувоҳлик берганларига гувоҳлик бераман: у зот: «Албатта, Аллоҳ муҳлат беради; туннинг учдан бири бўлганида тушиб: ‹Сўровчи борми — унга берилсин! Гуноҳидан мағфират сўровчи борми? Дуо қилувчи борми — унга ижобат қилинсин!› дейди», дедилар.