Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umarning huzurida (Qurʼon) oʻqidi, u esa uni tuzatdi. Kishi: «Men Rasululloh ﷺga oʻqigan edim, u zot menga (hech narsani) oʻzgartirmagan edilar», dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng biz Nabiy ﷺning huzurlarida yigʻildik. Kishi Nabiy ﷺga oʻqidi, u zot unga: «Yaxshi oʻqiding», dedilar. Umar bundan (koʻnglida) bir narsa sezgandek boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ey Umar, azob (oyati) magʻfirat, magʻfirat (oyati) azob qilib qoʻyilmas ekan, Qurʼonning hammasi toʻgʻridir», dedilar. Abdussomad boshqa safar: «Abu Sobit», deb oʻz kitobidan (rivoyat qildi).Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Умарнинг ҳузурида (Қуръон) ўқиди, у эса уни тузатди. Киши: «Мен Расулуллоҳ ﷺга ўқиган эдим, у зот менга (ҳеч нарсани) ўзгартирмаган эдилар», деди. (Ровий) айтди: Сўнг биз Набий ﷺнинг ҳузурларида йиғилдик. Киши Набий ﷺга ўқиди, у зот унга: «Яхши ўқидинг», дедилар. Умар бундан (кўнглида) бир нарса сезгандек бўлди. Шунда Набий ﷺ: «Эй Умар, азоб (ояти) мағфират, мағфират (ояти) азоб қилиб қўйилмас экан, Қуръоннинг ҳаммаси тўғридир», дедилар. Абдуссомад бошқа сафар: «Абу Собит», деб ўз китобидан (ривоят қилди).