Abdulloh ibn Aqram (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men otam Aqram bilan tekislikda edim. Yonimizdan bir toʻda otliqlar oʻtib, yoʻl chetiga (tuyalarini) choʻktirishdi. Otam menga: «Ey oʻgʻilcham, men bu qavmning oldiga borib, ulardan soʻrab kelgunimcha qoʻzilaringning yonida boʻl», dedi. U chiqdi, men ham uning ortidan chiqdim — qarasam, Rasululloh ﷺ ekanlar. Namoz vaqti kirdi, men u zot bilan namoz oʻqidim va u zot har sajda qilganlarida qoʻltiqlarining oqligiga qarab turardim.Абдуллоҳ ибн Ақрам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен отам Ақрам билан текисликда эдим. Ёнимиздан бир тўда отлиқлар ўтиб, йўл четига (туяларини) чўктиришди. Отам менга: «Эй ўғилчам, мен бу қавмнинг олдига бориб, улардан сўраб келгунимча қўзиларингнинг ёнида бўл», деди. У чиқди, мен ҳам унинг ортидан чиқдим — қарасам, Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Намоз вақти кирди, мен у зот билан намоз ўқидим ва у зот ҳар сажда қилганларида қўлтиқларининг оқлигига қараб турардим.