قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ قَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَقْرَمَ الْخُزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّهُ كَانَ مَعَ أَبِيهِ بِالْقَاعِ مِنْ نَمِرَةَ قَالَ فَمَرَّ بِنَا رَكْبٌ فَأَنَاخُوا بِنَاحِيَةِ الطَّرِيقِ فَقَالَ أَبِي أَيْ بُنَيَّ كُنْ فِي بَهْمِكَ حَتَّى آتِيَ هَؤُلَاءِ الرَّكْبَ فَأُسَائِلَهُمْ قَالَ دَنَا مِنْهُمْ وَدَنَوْتُ مِنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَإِذَا فِيهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّيْتُ مَعَهُمْ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى عُفْرَتَيْ إِبْطَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ
Abdulloh ibn Aqram (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U otasi bilan Namiradagi tekislikda edi. Yonimizdan bir toʻda otliqlar oʻtib, yoʻl chetiga choʻktirishdi. Otam: «Ey oʻgʻilcham, men bu otliqlarning oldiga borib, ulardan soʻrab kelgunimcha qoʻzilaringning yonida boʻl», dedi. U ularga yaqinlashdi, men ham unga yaqinlashdim. Namozga iqoma aytildi va qarasam, ular orasida Rasululloh ﷺ bor ekanlar. Men ular bilan namoz oʻqidim; u zot sajda qilganlarida qoʻltiqlarining oqligiga hamon qarab turgandekman.Абдуллоҳ ибн Ақрам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У отаси билан Намирадаги текисликда эди. Ёнимиздан бир тўда отлиқлар ўтиб, йўл четига чўктиришди. Отам: «Эй ўғилчам, мен бу отлиқларнинг олдига бориб, улардан сўраб келгунимча қўзиларингнинг ёнида бўл», деди. У уларга яқинлашди, мен ҳам унга яқинлашдим. Намозга иқома айтилди ва қарасам, улар орасида Расулуллоҳ ﷺ бор эканлар. Мен улар билан намоз ўқидим; у зот сажда қилганларида қўлтиқларининг оқлигига ҳамон қараб тургандекман.