حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانُوا فِي سَفَرٍ فَمَرُّوا بِحَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ فَعَرَضَ لِإِنْسَانٍ مِنْهُمْ فِي عَقْلِهِ أَوْ لُدِغَ قَالَ فَقَالُوا لِأَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ فِيكُمْ مِنْ رَاقٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ نَعَمْ فَأَتَى صَاحِبَهُمْ فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ فَأُعْطِيَ قَطِيعًا مِنْ غَنَمٍ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ حَتَّى أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَقَيْتُهُ إِلَّا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ قَالَ فَضَحِكَ وَقَالَ مَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ خُذُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ashoblaridan baʼzi kishilar safarda edilar. Ular arab qabilalaridan bir qabiladan oʻtdilar va ulardan mehmon qilishlarini soʻradilar, lekin ular mehmon qilishdan bosh tortdilar. Shunda ulardan (qabila ahlidan) birining aqliga (bir narsa) tegdi yoki uni (chayon) chaqdi. Ular Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Sizlarda ruqya qiluvchi bormi?» dedilar. Ulardan bir kishi: «Ha», dedi. Soʻng u (bemorning) oldiga kelib, unga Fotihatul-kitob bilan ruqya qildi va u sogʻaydi. Unga bir poda qoʻy berildi, lekin u qabul qilishdan bosh tortdi, toki Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi va: «Yo Rasululloh, sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men faqat Fotihatul-kitob bilan ruqya qildim, xolos», dedi. Shunda u zot kulib: «Uning ruqya ekanini qayoqdan bilding?» dedilar. Soʻng: «Olinglar va men uchun ham oʻzlaringiz bilan birga ulush ajratinglar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларидан баъзи кишилар сафарда эдилар. Улар араб қабилаларидан бир қабиладан ўтдилар ва улардан меҳмон қилишларини сўрадилар, лекин улар меҳмон қилишдан бош тортдилар. Шунда улардан (қабила аҳлидан) бирининг ақлига (бир нарса) тегди ёки уни (чаён) чақди. Улар Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Сизларда руқя қилувчи борми?» дедилар. Улардан бир киши: «Ҳа», деди. Сўнг у (беморнинг) олдига келиб, унга Фотиҳатул-китоб билан руқя қилди ва у соғайди. Унга бир пода қўй берилди, лекин у қабул қилишдан бош тортди, токи Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, буни у зотга айтди ва: «Ё Расулуллоҳ, сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен фақат Фотиҳатул-китоб билан руқя қилдим, холос», деди. Шунда у зот кулиб: «Унинг руқя эканини қаёқдан билдинг?» дедилар. Сўнг: «Олинглар ва мен учун ҳам ўзларингиз билан бирга улуш ажратинглар», дедилар.