حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ دَاوُدَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَجَعَلْنَا نَنْقُلُ لَبِنَةً لَبِنَةً وَكَانَ عَمَّارٌ يَنْقُلُ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ فَتَتَرَّبُ رَأْسُهُ قَالَ فَحَدَّثَنِي أَصْحَابِي وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ جَعَلَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ وَيَقُولُ وَيْحَكَ يَا ابْنَ سُمَيَّةَ تَقْتُلُكَ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ
Abu Said (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizni masjid qurishga buyurdilar. Biz bittadan gʻisht tashiy boshladik, Ammor esa ikkitadan gʻisht tashir va boshi changga belanar edi. (Abu Said) dedi: Menga sheriklarim aytdi — men buni Rasululloh ﷺdan eshitmaganman — u zot uning boshini qoqib turib: «Voy sening holingga, ey Sumayyaning oʻgʻli! Seni bogʻiy (zolim) toifa oʻldiradi», deganlar.Абу Саид (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизни масжид қуришга буюрдилар. Биз биттадан ғишт таший бошладик, Аммор эса иккитадан ғишт ташир ва боши чангга беланар эди. (Абу Саид) деди: Менга шерикларим айтди — мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитмаганман — у зот унинг бошини қоқиб туриб: «Вой сенинг ҳолингга, эй Сумайянинг ўғли! Сени боғий (золим) тоифа ўлдиради», деганлар.