حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ لَهُ وَلِابْنِهِ عَلِيٍّ انْطَلِقَا إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَاسْمَعَا مِنْ حَدِيثِهِ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ لَهُ فَلَمَّا رَآنَا أَخَذَ رِدَاءَهُ فَجَاءَنَا فَقَعَدَ فَأَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا حَتَّى أَتَى عَلَى ذِكْرِ بِنَاءِ الْمَسْجِدِ قَالَ كُنَّا نَحْمِلُ لَبِنَةً لَبِنَةً وَعَمَّارُ بْنُ يَاسرٍ يَحْمِلُ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ قَالَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْهُ وَيَقُولُ يَا عَمَّارُ أَلَا تَحْمِلُ لَبِنَةً كَمَا يَحْمِلُ أَصْحَابُكَ قَالَ إِنِّي أُرِيدُ الْأَجْرَ مِنْ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَ يَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْهُ وَيَقُولُ وَيْحَ عَمَّارٍ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ يَدْعُوهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ قَالَ فَجَعَلَ عَمَّارٌ يَقُولُ أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْ الْفِتَنِ
Ikrima aytdi: Ibn Abbos menga va oʻz oʻgʻli Aliga: «Abu Saʼid al-Xudriyning oldiga boringlar va uning hadisidan eshitinglar», dedi. Biz bordik, u oʻz bogʻida ekan. Bizni koʻrgach, ridosini olib oldimizga keldi va oʻtirib, bizga soʻzlab bera boshladi; nihoyat masjid qurilishini zikr qilishga yetdi. U dedi: Biz bittadan xom gʻisht koʻtarardik, Ammor ibn Yosir esa ikkitadan koʻtarardi. Rasululloh ﷺ uni koʻrib, ustidan tuproqni qoqa boshladilar va: «Ey Ammor, sheriklaring koʻtargandek bittadan koʻtarmaysanmi?» dedilar. U: «Men Allohdan ajr istayman», dedi. U zot uning ustidan tuproqni qoqib turib: «Voy Ammorga! Uni bir osiy toifa oʻldiradi; u ularni jannatga chaqiradi, ular esa uni doʻzaxga chaqiradilar», dedilar. Shunda Ammor: «Fitnalardan Rahmonga panoh soʻrayman», deyaverdi.Икрима айтди: Ибн Аббос менга ва ўз ўғли Алига: «Абу Саъид ал-Худрийнинг олдига боринглар ва унинг ҳадисидан эшитинглар», деди. Биз бордик, у ўз боғида экан. Бизни кўргач, ридосини олиб олдимизга келди ва ўтириб, бизга сўзлаб бера бошлади; ниҳоят масжид қурилишини зикр қилишга етди. У деди: Биз биттадан хом ғишт кўтарардик, Аммор ибн Ёсир эса иккитадан кўтарарди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўриб, устидан тупроқни қоқа бошладилар ва: «Эй Аммор, шерикларинг кўтаргандек биттадан кўтармайсанми?» дедилар. У: «Мен Аллоҳдан ажр истайман», деди. У зот унинг устидан тупроқни қоқиб туриб: «Вой Амморга! Уни бир осий тоифа ўлдиради; у уларни жаннатга чақиради, улар эса уни дўзахга чақирадилар», дедилар. Шунда Аммор: «Фитналардан Раҳмонга паноҳ сўрайман», деяверди.