حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى حُنَيْنٍ لِسَبْعَ عَشْرَةَ أَوْ ثَمَانِ عَشْرَةَ مَضَتْ مِنْ رَمَضَانَ فَصَامَ صَائِمُونَ وَأَفْطَرَ آخَرُونَ وَلَمْ يَعِبْ هَؤُلَاءِ عَلَى هَؤُلَاءِ وَلَا هَؤُلَاءِ عَلَى هَؤُلَاءِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga Ramazonning oʻn yettinchi yoki oʻn sakkizinchi kuni oʻtganda Hunaynga chiqdik. Baʼzilar roʻza tutdi, boshqalari roʻzasini ochdi; bular ularni ham, ular bularni ham ayblamadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ билан бирга Рамазоннинг ўн еттинчи ёки ўн саккизинчи куни ўтганда Ҳунайнга чиқдик. Баъзилар рўза тутди, бошқалари рўзасини очди; булар уларни ҳам, улар буларни ҳам айбламади.