حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَحَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَلَمَّا أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَعْطَى مِنْ تِلْكَ الْعَطَايَا فِي قُرَيْشٍ وَقَبَائِلِ الْعَرَبِ وَلَمْ يَكُنْ فِي الْأَنْصَارِ مِنْهَا شَيْءٌ وَجَدَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى كَثُرَتْ فِيهِمْ الْقَالَةُ حَتَّى قَالَ قَائِلُهُمْ لَقِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْمَهُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا الْحَيَّ قَدْ وَجَدُوا عَلَيْكَ فِي أَنْفُسِهِمْ لِمَا صَنَعْتَ فِي هَذَا الْفَيْءِ الَّذِي أَصَبْتَ قَسَمْتَ فِي قَوْمِكَ وَأَعْطَيْتَ عَطَايَا عِظَامًا فِي قَبَائِلِ الْعَرَبِ وَلَمْ يَكُنْ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ شَيْءٌ قَالَ فَأَيْنَ أَنْتَ مِنْ ذَلِكَ يَا سَعْدُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَنَا إِلَّا امْرُؤٌ مِنْ قَوْمِي وَمَا أَنَا قَالَ فَاجْمَعْ لِي قَوْمَكَ فِي هَذِهِ الْحَظِيرَةِ قَالَ فَخَرَجَ سَعْدٌ فَجَمَعَ النَّاسَ فِي تِلْكَ الْحَظِيرَةِ قَالَ فَجَاءَ رِجَالٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ فَتَرَكَهُمْ فَدَخَلُوا وَجَاءَ آخَرُونَ فَرَدَّهُمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا أَتَاهُ سَعْدٌ فَقَالَ قَدْ اجْتَمَعَ لَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَأَتَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِالَّذِي هُوَ لَهُ أَهْلٌ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا قَالَةٌ بَلَغَتْنِي عَنْكُمْ وَجِدَةٌ وَجَدْتُمُوهَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَلَمْ آتِكُمْ ضُلَّالًا فَهَدَاكُمْ اللَّهُ وَعَالَةً
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻsha ato-ehsonlarni Quraysh va arab qabilalari orasida bergan, ansorlarga esa undan hech narsa tegmagan edi. Shunda ansorlardan boʻlgan bu qabila koʻnglida ranj topdi, hatto ular orasida gap-soʻz koʻpayib, aytuvchilari: «Rasululloh ﷺ oʻz qavmiga yoʻliqdi», deb qoldi. Bas, Saʼd ibn Uboda u zotning huzurlariga kirib: «Ey Allohning Rasuli, bu qabila siz qoʻlga kiritgan bu fayʼda qilgan ishingiz sababli koʻnglida sizdan ranj topdilar: siz oʻz qavmingizga taqsimladingiz va arab qabilalariga ulugʻ ato-ehsonlar berdingiz, ansorlardan boʻlgan bu qabilaga esa hech narsa tegmadi», dedi. U zot: «Sen bunda qaydasan, ey Saʼd?» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, men oʻz qavmimdan bir kishiman, xolos», dedi. U zot: «Bas, qavmingni mana shu qoʻrada menga jamla», dedilar. Saʼd chiqib, odamlarni oʻsha qoʻrada jamladi. Muhojirlardan baʼzi kishilar keldi, ularni qoʻyib yubordi va ular kirdilar; boshqalar keldi, ularni qaytardi. Ular jamlanganlarida, Saʼd u zotning huzurlariga kelib: «Ansorlardan boʻlgan bu qabila siz uchun jamlandi», dedi. Bas, Rasululloh ﷺ ularning oldiga keldilar, Allohga hamd aytib, Unga loyiq (soʻzlar) bilan sano aytdilar, soʻng: «Ey ansorlar jamoasi, mengacha yetgan bu gap-soʻz nima, koʻnglingizda topgan bu ranj nima? Men sizlarning oldingizga kelganimda adashgan emasmidingiz — bas, Alloh sizlarni hidoyat qildi; va faqir (emasmidingiz)…», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўша ато-эҳсонларни Қурайш ва араб қабилалари орасида берган, ансорларга эса ундан ҳеч нарса тегмаган эди. Шунда ансорлардан бўлган бу қабила кўнглида ранж топди, ҳатто улар орасида гап-сўз кўпайиб, айтувчилари: «Расулуллоҳ ﷺ ўз қавмига йўлиқди», деб қолди. Бас, Саъд ибн Убода у зотнинг ҳузурларига кириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу қабила сиз қўлга киритган бу файъда қилган ишингиз сабабли кўнглида сиздан ранж топдилар: сиз ўз қавмингизга тақсимладингиз ва араб қабилаларига улуғ ато-эҳсонлар бердингиз, ансорлардан бўлган бу қабилага эса ҳеч нарса тегмади», деди. У зот: «Сен бунда қайдасан, эй Саъд?» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ўз қавмимдан бир кишиман, холос», деди. У зот: «Бас, қавмингни мана шу қўрада менга жамла», дедилар. Саъд чиқиб, одамларни ўша қўрада жамлади. Муҳожирлардан баъзи кишилар келди, уларни қўйиб юборди ва улар кирдилар; бошқалар келди, уларни қайтарди. Улар жамланганларида, Саъд у зотнинг ҳузурларига келиб: «Ансорлардан бўлган бу қабила сиз учун жамланди», деди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига келдилар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Унга лойиқ (сўзлар) билан сано айтдилар, сўнг: «Эй ансорлар жамоаси, менгача етган бу гап-сўз нима, кўнглингизда топган бу ранж нима? Мен сизларнинг олдингизга келганимда адашган эмасмидингиз — бас, Аллоҳ сизларни ҳидоят қилди; ва фақир (эмасмидингиз)…», дедилар.