Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oʻz qavmiga: «Yigʻilinglar, sizlarga Rasululloh ﷺning namozlarini oʻqib beray», dedi. Ular yigʻilganlarida u: «Sizlarning oralaringizda oʻzlaringizdan boshqa birov bormi?» dedi. Ular: «Yoʻq, faqat bizning jiyanimiz (bor)», dedilar. U: «Qavmning jiyani ularning oʻzidandir», dedi. Soʻng ichida suv boʻlgan bir katta idish keltirtirib, tahorat qildi: ogʻiz chayib, burniga suv oldi, yuzini uch marta, ikki bilagini uch martadan yuvdi, boshiga va oyoqlarining ustiga mash tortdi. Soʻng ularga namoz oʻqib berdi va ular bilan yigirma ikki marta takbir aytdi — sajda qilganda ham, boshini sajdadan koʻtarganda ham takbir aytar edi; ikki rakatda Fotihatul Kitobni oʻqidi va yonidagilarga eshittirdi.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ўз қавмига: «Йиғилинглар, сизларга Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини ўқиб берай», деди. Улар йиғилганларида у: «Сизларнинг ораларингизда ўзларингиздан бошқа биров борми?» деди. Улар: «Йўқ, фақат бизнинг жиянимиз (бор)», дедилар. У: «Қавмнинг жияни уларнинг ўзидандир», деди. Сўнг ичида сув бўлган бир катта идиш келтиртириб, таҳорат қилди: оғиз чайиб, бурнига сув олди, юзини уч марта, икки билагини уч мартадан ювди, бошига ва оёқларининг устига маш тортди. Сўнг уларга намоз ўқиб берди ва улар билан йигирма икки марта такбир айтди — сажда қилганда ҳам, бошини саждадан кўтарганда ҳам такбир айтар эди; икки ракатда Фотиҳатул Китобни ўқиди ва ёнидагиларга эшиттирди.