حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، ح وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، بْنُ مَنْصُورٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبَانٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَنَّ زَيْدًا، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَلاَّمٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَالِكٍ الأَشْعَرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَرْبَعٌ فِي أُمَّتِي مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ لاَ يَتْرُكُونَهُنَّ الْفَخْرُ فِي الأَحْسَابِ وَالطَّعْنُ فِي الأَنْسَابِ وَالاِسْتِسْقَاءُ بِالنُّجُومِ وَالنِّيَاحَةُ " . وَقَالَ " النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ " .
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ummatimda johiliyat ishlaridan toʻrtta (xislat) bor, ular ularni tark etmaydilar: hasab-nasab bilan faxrlanish, nasablarni taʼna qilish, yulduzlar bilan yomgʻir soʻrash va nola qilish», — dedilar. Va: «Nola qiluvchi ayol oʻlimidan oldin tavba qilmasa, qiyomat kuni ustida qatrondan (qora moydan) koʻylak va qoʻtirdan zirh bilan turgʻizib qoʻyiladi», — dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умматимда жоҳилият ишларидан тўртта (хислат) бор, улар уларни тарк этмайдилар: ҳасаб-насаб билан фахрланиш, насабларни таъна қилиш, юлдузлар билан ёмғир сўраш ва нола қилиш», — дедилар. Ва: «Нола қилувчи аёл ўлимидан олдин тавба қилмаса, қиёмат куни устида қатрондан (қора мойдан) кўйлак ва қўтирдан зирҳ билан турғизиб қўйилади», — дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، هُوَ ابْنُ يَزِيدَ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَنَّ زَيْدَ بْنَ سَلاَّمٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَلاَّمٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْوُضُوءُ شَطْرُ الإِيمَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلأُ الْمِيزَانَ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلآنِ أَوْ تَمْلأُ مَا بَيْنَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَالصَّلاَةُ نُورٌ وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا أَوْ مُوبِقُهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat iymonning yarmidir, ‹alhamdulillaah› (mezon)tarozini toʻldiradi, ‹subhaanalloh› va ‹alhamdulillaah› osmonlar bilan yer orasini toʻldiradi yoki toʻldiradilar. Namoz nurdir, sadaqa daldildir, sabr ziyodir, Qurʼon esa sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Barcha odamlar ertalab chiqib, oʻz nafsini sotadi, bas, uni ozod qiladi yoki halok qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат иймоннинг ярмидир, ‹алҳамдулиллааҳ› (мезон)тарозини тўлдиради, ‹субҳааналлоҳ› ва ‹алҳамдулиллааҳ› осмонлар билан ер орасини тўлдиради ёки тўлдирадилар. Намоз нурдир, садақа далдилдир, сабр зиёдир, Қуръон эса сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Барча одамлар эрталаб чиқиб, ўз нафсини сотади, бас, уни озод қилади ёки ҳалок қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، يَرُدُّ إِلَى مَكْحُولٍ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غُنْمٍ الأَشْعَرِيِّ أَنَّ أَبَا مَالِكٍ الأَشْعَرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ فَصَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمَاتَ أَوْ قُتِلَ فَهُوَ شَهِيدٌ أَوْ وَقَصَهُ فَرَسُهُ أَوْ بَعِيرُهُ أَوْ لَدَغَتْهُ هَامَّةٌ أَوْ مَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ أَوْ بِأَىِّ حَتْفٍ شَاءَ اللَّهُ فَإِنَّهُ شَهِيدٌ وَإِنَّ لَهُ الْجَنَّةَ " .
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni shunday deganlarini eshitdim: «Kim Alloh yoʻlida (yurtidan) ajralib chiqib, soʻng vafot etsa yoki oʻldirilsa, u shahiddir; yoki oti yo tuyasi (yiqitib) boʻynini sindirsa, yoki zaharli hashorat chaqsa, yoki toʻshagida vafot etsa, yoxud Alloh xohlagan qaysidir oʻlim bilan oʻlsa — u shahiddir va albatta unga jannat bordir.»Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай деганларини эшитдим: «Ким Аллоҳ йўлида (юртидан) ажралиб чиқиб, сўнг вафот этса ёки ўлдирилса, у шаҳиддир; ёки оти ё туяси (йиқитиб) бўйнини синдирса, ёки заҳарли ҳашорат чақса, ёки тўшагида вафот этса, ёхуд Аллоҳ хоҳлаган қайсидир ўлим билан ўлса — у шаҳиддир ва албатта унга жаннат бордир.»
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ شَاذَانَ، حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ الرَّقَّامُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا بُدَيْلٌ، حَدَّثَنَا شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ، قَالَ قَالَ أَبُو مَالِكٍ الأَشْعَرِيُّ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ بِصَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَصَفَّ الرِّجَالَ وَصَفَّ خَلْفَهُمُ الْغِلْمَانَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ فَذَكَرَ صَلاَتَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا صَلاَةُ قَالَ عَبْدُ الأَعْلَى لاَ أَحْسَبُهُ إِلاَّ قَالَ " صَلاَةُ أُمَّتِي " .
Abdurahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu): «Sizlarga Nabiy ﷺning namozlari haqida aytib bermaymi?» dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u namozga iqomat aytdi, erkaklarni saf qildi, ularning orqasida bolalarni saf qildi, soʻng ularga (imom boʻlib) namoz oʻqib berdi. Soʻng namozini bayon qilib, keyin: «Mana shunday namoz», dedi. Abdulaʼlo aytdi: Men uni faqat: «Ummatimning namozi», degan deb oʻylayman.Абдураҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу): «Сизларга Набий ﷺнинг намозлари ҳақида айтиб бермайми?» деди. (Ровий) айтди: Сўнг у намозга иқомат айтди, эркакларни саф қилди, уларнинг орқасида болаларни саф қилди, сўнг уларга (имом бўлиб) намоз ўқиб берди. Сўнг намозини баён қилиб, кейин: «Мана шундай намоз», деди. Абдулаъло айтди: Мен уни фақат: «Умматимнинг намози», деган деб ўйлайман.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنِي أَبِي، - قَالَ ابْنُ عَوْفٍ وَقَرَأْتُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ - قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ، عَنْ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ، - يَعْنِي الأَشْعَرِيَّ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ أَجَارَكُمْ مِنْ ثَلاَثِ خِلاَلٍ أَنْ لاَ يَدْعُوَ عَلَيْكُمْ نَبِيُّكُمْ فَتَهْلِكُوا جَمِيعًا وَأَنْ لاَ يَظْهَرَ أَهْلُ الْبَاطِلِ عَلَى أَهْلِ الْحَقِّ وَأَنْ لاَ تَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلاَلَةٍ " .
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh sizlarni uch narsadan asradi: paygʻambaringiz sizlarga qargʻish duo qilmasligi — aks holda hammangiz halok boʻlar edingiz; botil ahli haq ahli ustidan gʻolib boʻlmasligi; va sizlar bir adashuv (zalolat) ustida birlashmasligingiz», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ сизларни уч нарсадан асради: пайғамбарингиз сизларга қарғиш дуо қилмаслиги — акс ҳолда ҳаммангиз ҳалок бўлар эдингиз; ботил аҳли ҳақ аҳли устидан ғолиб бўлмаслиги; ва сизлар бир адашув (залолат) устида бирлашмаслигингиз», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْفٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، - قَالَ ابْنُ عَوْفٍ وَرَأَيْتُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ - قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ، عَنْ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وَلَجَ الرَّجُلُ فِي بَيْتِهِ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ الْمَوْلِجِ وَخَيْرَ الْمَخْرَجِ بِسْمِ اللَّهِ وَلَجْنَا وَبِسْمِ اللَّهِ خَرَجْنَا وَعَلَى اللَّهِ رَبِّنَا تَوَكَّلْنَا ثُمَّ لْيُسَلِّمْ عَلَى أَهْلِهِ " .
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kishi uyiga kirsa, ‹Allohumma, inniy asʼaluka xayral mavliji va xayral maxraji, bismillahi valajno va bismillahi xarajno va alallohi Robbino tavakkalno (Ey Allohim, Sendan kirish joyining yaxshiligini va chiqish joyining yaxshiligini soʻrayman, Alloh nomi bilan kirdik va Alloh nomi bilan chiqdik va Robbimiz Allohga tavakkal qildik)›, desin, soʻngra ahliga salom bersin.»Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Киши уйига кирса, ‹Аллоҳумма, инний асъалука хайрал мавлижи ва хайрал махражи, бисмиллаҳи валажно ва бисмиллаҳи харажно ва алаллоҳи Роббино таваккално (Эй Аллоҳим, Сендан кириш жойининг яхшилигини ва чиқиш жойининг яхшилигини сўрайман, Аллоҳ номи билан кирдик ва Аллоҳ номи билан чиқдик ва Роббимиз Аллоҳга таваккал қилдик)›, десин, сўнгра аҳлига салом берсин.»
- وعن أبي مالك الأشعري رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "الطهور شطر الإيمان، والحمد لله تملأ الميزان، وسبحان الله، والحمد لله تملآن -أو تملأ- ما بين السماوات والأرض" ((رواه مسلم)).
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat (poklik) — iymonning yarmidir. ‹Alhamdulillah› (degani) mezonni toʻldiradi. ‹Subhanalloh va alhamdulillah› (degani) osmonlar bilan yer orasini toʻldiradi — yoki: toʻldiradilar —. Namoz — nurdir; sadaqa — burhon (dalil)dir; sabr — ziyo (yorugʻlik)dir; Qurʼon esa — sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Har bir inson (ertalab) chiqib, oʻzini sotadi: bas, (kimdir) oʻzini ozod qiladi, (kimdir esa) oʻzini halok qiladi», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат (поклик) — иймоннинг ярмидир. ‹Алҳамдулиллаҳ› (дегани) мезонни тўлдиради. ‹Субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллаҳ› (дегани) осмонлар билан ер орасини тўлдиради — ёки: тўлдирадилар —. Намоз — нурдир; садақа — бурҳон (далил)дир; сабр — зиё (ёруғлик)дир; Қуръон эса — сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (эрталаб) чиқиб, ўзини сотади: бас, (кимдир) ўзини озод қилади, (кимдир эса) ўзини ҳалок қилади», дедилар.
- وعن أبي مالك الأشعري رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "النائحة إذا لم تتب قبل موتها تقام يوم القيامة وعليها سربال من قطران، ودرع من جرب" ((رواه مسلم)).
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ummatimda johiliyat ishlaridan toʻrtta (xislat) bor, ular ularni tark etmaydilar: hasab-nasab bilan faxrlanish, nasablarni taʼna qilish, yulduzlar bilan yomgʻir soʻrash va nola qilish», — dedilar. Va: «Nola qiluvchi ayol oʻlimidan oldin tavba qilmasa, qiyomat kuni ustida qatrondan (qora moydan) koʻylak va qoʻtirdan zirh bilan turgʻizib qoʻyiladi», — dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умматимда жоҳилият ишларидан тўртта (хислат) бор, улар уларни тарк этмайдилар: ҳасаб-насаб билан фахрланиш, насабларни таъна қилиш, юлдузлар билан ёмғир сўраш ва нола қилиш», — дедилар. Ва: «Нола қилувчи аёл ўлимидан олдин тавба қилмаса, қиёмат куни устида қатрондан (қора мойдан) кўйлак ва қўтирдан зирҳ билан турғизиб қўйилади», — дедилар.
وعن أبي مالك الأشعري رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم "الطهور شطر الإيمان" ((رواه مسلم)). وقد سبق بطوله في باب الصبر.
وفي الباب حديث عمرو بن عبسة رضي الله عنه السابق في آخر باب الرجاء، وهو حديث عظيم، مشتمل على جمل من الخيرات.
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat (poklik) — iymonning yarmidir. ‹Alhamdulillah› (degani) mezonni toʻldiradi. ‹Subhanalloh va alhamdulillah› (degani) osmonlar bilan yer orasini toʻldiradi — yoki: toʻldiradilar —. Namoz — nurdir; sadaqa — burhon (dalil)dir; sabr — ziyo (yorugʻlik)dir; Qurʼon esa — sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Har bir inson (ertalab) chiqib, oʻzini sotadi: bas, (kimdir) oʻzini ozod qiladi, (kimdir esa) oʻzini halok qiladi», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат (поклик) — иймоннинг ярмидир. ‹Алҳамдулиллаҳ› (дегани) мезонни тўлдиради. ‹Субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллаҳ› (дегани) осмонлар билан ер орасини тўлдиради — ёки: тўлдирадилар —. Намоз — нурдир; садақа — бурҳон (далил)дир; сабр — зиё (ёруғлик)дир; Қуръон эса — сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (эрталаб) чиқиб, ўзини сотади: бас, (кимдир) ўзини озод қилади, (кимдир эса) ўзини ҳалок қилади», дедилар.
وَعَن أبي مالكٍ الأشعريّ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ فَصَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمَاتَ أَوْ قُتِلَ أَوْ وَقَصَهُ فَرَسُهُ أَوْ بَعِيرُهُ أَوْ لَدْغَتْهُ هَامَّةٌ أَو مَاتَ فِي فِرَاشِهِ بِأَيِّ حَتْفٍ شَاءَ اللَّهُ فَإِنَّهُ شَهِيدٌ وَإِن لَهُ الْجنَّة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni shunday deganlarini eshitdim: «Kim Alloh yoʻlida (yurtidan) ajralib chiqib, soʻng vafot etsa yoki oʻldirilsa, u shahiddir; yoki oti yo tuyasi (yiqitib) boʻynini sindirsa, yoki zaharli hashorat chaqsa, yoki toʻshagida vafot etsa, yoxud Alloh xohlagan qaysidir oʻlim bilan oʻlsa — u shahiddir va albatta unga jannat bordir.»Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай деганларини эшитдим: «Ким Аллоҳ йўлида (юртидан) ажралиб чиқиб, сўнг вафот этса ёки ўлдирилса, у шаҳиддир; ёки оти ё туяси (йиқитиб) бўйнини синдирса, ёки заҳарли ҳашорат чақса, ёки тўшагида вафот этса, ёхуд Аллоҳ хоҳлаган қайсидир ўлим билан ўлса — у шаҳиддир ва албатта унга жаннат бордир.»
عَن أبي مَالك الْأَشْعَرِيّ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَيَشْرَبَنَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي الْخَمْرَ يُسَمُّونَهَا بِغَيْرِ اسْمِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Molik ibn Abu Maryam aytadi: Yonimizga Abdurrahmon ibn Gʻanm kirdi va biz tiloʼ (pishirilgan uzum sharbati) haqida gaplashib qoldik. U: «Menga Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) hadis aytib berdiki, u Rasululloh ﷺning: ‹Ummatimdan baʼzi kishilar, albatta, xamr (may)ni ichadilar va uni boshqa nom bilan ataydilar›, deyayotganlarini eshitgan», dedi.Молик ибн Абу Марям айтади: Ёнимизга Абдурраҳмон ибн Ғанм кирди ва биз тилў (пиширилган узум шарбати) ҳақида гаплашиб қолдик. У: «Менга Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) ҳадис айтиб бердики, у Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Умматимдан баъзи кишилар, албатта, хамр (май)ни ичадилар ва уни бошқа ном билан атайдилар›, деяётганларини эшитган», деди.
وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَجَارَكُمْ مِنْ ثَلَاثِ خِلَالٍ: أَنْ لَا يَدْعُوَ عَلَيْكُمْ نَبِيُّكُمْ فَتَهْلَكُوا جَمِيعًا وَأَنْ لَا يُظْهِرَ أَهْلَ الْبَاطِلِ على أهلِ الحقِّ وَأَن لَا تجتمِعوا على ضَلَالَة ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh sizlarni uch narsadan asradi: paygʻambaringiz sizlarga qargʻish duo qilmasligi — aks holda hammangiz halok boʻlar edingiz; botil ahli haq ahli ustidan gʻolib boʻlmasligi; va sizlar bir adashuv (zalolat) ustida birlashmasligingiz», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ сизларни уч нарсадан асради: пайғамбарингиз сизларга қарғиш дуо қилмаслиги — акс ҳолда ҳаммангиз ҳалок бўлар эдингиз; ботил аҳли ҳақ аҳли устидан ғолиб бўлмаслиги; ва сизлар бир адашув (залолат) устида бирлашмаслигингиз», дедилар.
عَن أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الطُّهُورُ شَطْرُ الْإِيمَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَآنِ - أَوْ تَمْلَأُ - مَا بَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالصَّلَاةُ نُورٌ وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا أَوْ مُوبِقُهَا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
وَفِي رِوَايَةٍ: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ تَمْلَآنِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» . لَمْ أَجِدْ هَذِهِ الرِّوَايَةَ فِي الصَّحِيحَيْنِ وَلَا فِي كِتَابِ الْحُمَيْدِيِّ وَلَا فِي «الْجَامِعِ» وَلَكِنْ ذَكَرَهَا الدَّارِمِيُّ بدل «سُبْحَانَ الله وَالْحَمْد لله»
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat (poklik) — iymonning yarmidir. ‹Alhamdulillah› (degani) mezonni toʻldiradi. ‹Subhanalloh va alhamdulillah› (degani) osmonlar bilan yer orasini toʻldiradi — yoki: toʻldiradilar —. Namoz — nurdir; sadaqa — burhon (dalil)dir; sabr — ziyo (yorugʻlik)dir; Qurʼon esa — sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Har bir inson (ertalab) chiqib, oʻzini sotadi: bas, (kimdir) oʻzini ozod qiladi, (kimdir esa) oʻzini halok qiladi», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат (поклик) — иймоннинг ярмидир. ‹Алҳамдулиллаҳ› (дегани) мезонни тўлдиради. ‹Субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллаҳ› (дегани) осмонлар билан ер орасини тўлдиради — ёки: тўлдирадилар —. Намоз — нурдир; садақа — бурҳон (далил)дир; сабр — зиё (ёруғлик)дир; Қуръон эса — сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (эрталаб) чиқиб, ўзини сотади: бас, (кимдир) ўзини озод қилади, (кимдир эса) ўзини ҳалок қилади», дедилар.
عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: أَلَا أُحَدِّثُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: أَقَامَ الصَّلَاةَ وَصَفَّ الرِّجَالَ وَصَفَّ خَلْفَهُمُ الْغِلْمَانَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ فَذَكَرَ صَلَاتَهُ ثُمَّ قَالَ: «هَكَذَا صَلَاة» قَالَ عبد العلى: لَا أَحْسَبُهُ إِلَّا قَالَ: أُمَّتِي ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdurahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu): «Sizlarga Nabiy ﷺning namozlari haqida aytib bermaymi?» dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u namozga iqomat aytdi, erkaklarni saf qildi, ularning orqasida bolalarni saf qildi, soʻng ularga (imom boʻlib) namoz oʻqib berdi. Soʻng namozini bayon qilib, keyin: «Mana shunday namoz», dedi. Abdulaʼlo aytdi: Men uni faqat: «Ummatimning namozi», degan deb oʻylayman.Абдураҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу): «Сизларга Набий ﷺнинг намозлари ҳақида айтиб бермайми?» деди. (Ровий) айтди: Сўнг у намозга иқомат айтди, эркакларни саф қилди, уларнинг орқасида болаларни саф қилди, сўнг уларга (имом бўлиб) намоз ўқиб берди. Сўнг намозини баён қилиб, кейин: «Мана шундай намоз», деди. Абдулаъло айтди: Мен уни фақат: «Умматимнинг намози», деган деб ўйлайман.
وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ غُرَفًا يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا وَبَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا أَعَدَّهَا اللَّهُ لِمَنْ أَلَانَ الْكَلَامَ وَأَطْعَمَ الطَّعَامَ وَتَابَعَ الصِّيَامَ وَصَلَّى بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نيام» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان
وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ وَفِي رِوَايَتِهِ: «لمن أطاب الْكَلَام»
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorat (poklik) — iymonning yarmidir. ‹Alhamdulillah› (degani) mezonni toʻldiradi. ‹Subhanalloh va alhamdulillah› (degani) osmonlar bilan yer orasini toʻldiradi — yoki: toʻldiradilar —. Namoz — nurdir; sadaqa — burhon (dalil)dir; sabr — ziyo (yorugʻlik)dir; Qurʼon esa — sening foydangga yoki ziyoningga hujjatdir. Har bir inson (ertalab) chiqib, oʻzini sotadi: bas, (kimdir) oʻzini ozod qiladi, (kimdir esa) oʻzini halok qiladi», dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорат (поклик) — иймоннинг ярмидир. ‹Алҳамдулиллаҳ› (дегани) мезонни тўлдиради. ‹Субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллаҳ› (дегани) осмонлар билан ер орасини тўлдиради — ёки: тўлдирадилар —. Намоз — нурдир; садақа — бурҳон (далил)дир; сабр — зиё (ёруғлик)дир; Қуръон эса — сенинг фойдангга ёки зиёнингга ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (эрталаб) чиқиб, ўзини сотади: бас, (кимдир) ўзини озод қилади, (кимдир эса) ўзини ҳалок қилади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَرْبَعٌ فِي أُمَّتِي مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يَتْرُكُونَهُنَّ: الْفَخْرُ فِي الْأَحْسَابِ وَالطَّعْنُ فِي الْأَنْسَابِ وَالِاسْتِسْقَاءُ بِالنُّجُومِ وَالنِّيَاحَةُ ". وَقَالَ: «النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قطران وَدرع من جرب» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ummatimda johiliyat ishlaridan toʻrtta (xislat) bor, ular ularni tark etmaydilar: hasab-nasab bilan faxrlanish, nasablarni taʼna qilish, yulduzlar bilan yomgʻir soʻrash va nola qilish», — dedilar. Va: «Nola qiluvchi ayol oʻlimidan oldin tavba qilmasa, qiyomat kuni ustida qatrondan (qora moydan) koʻylak va qoʻtirdan zirh bilan turgʻizib qoʻyiladi», — dedilar.Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умматимда жоҳилият ишларидан тўртта (хислат) бор, улар уларни тарк этмайдилар: ҳасаб-насаб билан фахрланиш, насабларни таъна қилиш, юлдузлар билан ёмғир сўраш ва нола қилиш», — дедилар. Ва: «Нола қилувчи аёл ўлимидан олдин тавба қилмаса, қиёмат куни устида қатрондан (қора мойдан) кўйлак ва қўтирдан зирҳ билан турғизиб қўйилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا وَلَجَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ الْمَوْلِجِ وَخَيْرَ الْمَخْرَجِ بِسْمِ اللَّهِ وَلَجْنَا وَعَلَى اللَّهِ رَبِّنَا تَوَكَّلْنَا ثُمَّ لْيُسَلِّمْ عَلَى أَهْلِهِ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Molik al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kishi uyiga kirsa, ‹Allohumma, inniy asʼaluka xayral mavliji va xayral maxraji, bismillahi valajno va bismillahi xarajno va alallohi Robbino tavakkalno (Ey Allohim, Sendan kirish joyining yaxshiligini va chiqish joyining yaxshiligini soʻrayman, Alloh nomi bilan kirdik va Alloh nomi bilan chiqdik va Robbimiz Allohga tavakkal qildik)›, desin, soʻngra ahliga salom bersin.»Абу Молик ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Киши уйига кирса, ‹Аллоҳумма, инний асъалука хайрал мавлижи ва хайрал махражи, бисмиллаҳи валажно ва бисмиллаҳи харажно ва алаллоҳи Роббино таваккално (Эй Аллоҳим, Сендан кириш жойининг яхшилигини ва чиқиш жойининг яхшилигини сўрайман, Аллоҳ номи билан кирдик ва Аллоҳ номи билан чиқдик ва Роббимиз Аллоҳга таваккал қилдик)›, десин, сўнгра аҳлига салом берсин.»