حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحْقِرَنَّ أَحَدُكُمْ نَفْسَهُ إِذَا رَأَى أَمْرَ اللَّهِ عَلَيْهِ فِيهِ مَقَالًا فَلَا يَقُولُ بِهِ فَيَلْقَى اللَّهَ وَقَدْ أَضَاعَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَا مَنَعَكَ فَيَقُولُ خَشِيتُ النَّاسَ فَيَقُولُ أَنَا كُنْتُ أَحَقَّ أَنْ تَخْشَى
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻzini kamsitmasin: Allohning (dini) haqida oʻzida aytadigan gap borligini koʻra turib, uni aytmaydi; soʻng Allohga uni zoye qilgan holda yoʻliqadi. Shunda (Alloh) unga: ‹Seni nima toʻsdi?› deydi. U: ‹Odamlardan qoʻrqdim›, deydi. (Alloh): ‹Men qoʻrqishingga haqliroq edim›, deydi», dedilar.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўзини камситмасин: Аллоҳнинг (дини) ҳақида ўзида айтадиган гап борлигини кўра туриб, уни айтмайди; сўнг Аллоҳга уни зое қилган ҳолда йўлиқади. Шунда (Аллоҳ) унга: ‹Сени нима тўсди?› дейди. У: ‹Одамлардан қўрқдим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Мен қўрқишингга ҳақлироқ эдим›, дейди», дедилар.