حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ قَالَ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَانْطَلَقَ قِبَلَ الصَّوْتِ فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاجِعًا قَدْ اسْتَبْرَأَ لَهُمْ الصَّوْتَ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لِأَبِي طَلْحَةَ عُرْيٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ وَفِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ لِلنَّاسِ لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا وَقَالَ لِلْفَرَسِ وَجَدْنَاهُ بَحْرًا أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌقَالَ أَنَسٌ وَكَانَ الْفَرَسُ قَبْلَ ذَلِكَ يُبَطَّأُ قَالَ مَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ odamlarning eng goʻzali edilar, odamlarning eng saxiysi edilar va odamlarning eng botiri edilar. Bir kechasi Madina ahli choʻchib ketdi va (odamlar) ovoz kelgan tomonga yoʻl oldilar. Rasululloh ﷺ esa ular uchun ovozning (nima ekanini) aniqlab, qaytib kelayotgan edilar. U zot Abu Talhaning egarsiz, yalangʻoch otida, boʻyinlarida qilich (osigʻliq) holda edilar va odamlarga: «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», der edilar. Ot haqida esa: «Biz uni dengizdek (chopqir) topdik», yoki: «U haqiqatan dengizdek», dedilar. Anas dedi: Bu ot bundan oldin sekin yuradigan edi; shundan keyin uni hech kim oʻzib keta olmadi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг энг гўзали эдилар, одамларнинг энг сахийси эдилар ва одамларнинг энг ботири эдилар. Бир кечаси Мадина аҳли чўчиб кетди ва (одамлар) овоз келган томонга йўл олдилар. Расулуллоҳ ﷺ эса улар учун овознинг (нима эканини) аниқлаб, қайтиб келаётган эдилар. У зот Абу Талҳанинг эгарсиз, яланғоч отида, бўйинларида қилич (осиғлиқ) ҳолда эдилар ва одамларга: «Қўрқманглар, қўрқманглар», дер эдилар. От ҳақида эса: «Биз уни денгиздек (чопқир) топдик», ёки: «У ҳақиқатан денгиздек», дедилар. Анас деди: Бу от бундан олдин секин юрадиган эди; шундан кейин уни ҳеч ким ўзиб кета олмади.