حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ هِلَالَ بْنَ أَبِي دَاوُدَ الْحَبَطِيَّ أَبَا هِشَامٍ قَالَ أَخِي هَارُونُ بْنُ أَبِي دَاوُدَ حَدَّثَنِي قَالَأَتَيْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ إِنَّ الْمَكَانَ بَعِيدٌ وَنَحْنُ يُعْجِبُنَا أَنْ نَعُودَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا رَجُلٍ يَعُودُ مَرِيضًا فَإِنَّمَا يَخُوضُ فِي الرَّحْمَةِ فَإِذَا قَعَدَ عِنْدَ الْمَرِيضِ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِلصَّحِيحِ الَّذِي يَعُودُ الْمَرِيضَ فَالْمَرِيضُ مَا لَهُ قَالَ تُحَطُّ عَنْهُ ذُنُوبُهُ
Horun ibn Abu Dovud aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning oldiga borib: «Ey Abu Hamza, joy uzoq, biz esa seni yoʻqlab turishni yaxshi koʻramiz», dedim. U boshini koʻtarib aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Qaysi bir kishi bemorni yoʻqlab borsa, u rahmatga shoʻngʻigan boʻladi. Bemorning yonida oʻtirsa esa, rahmat uni oʻrab oladi». (Rovi) dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, bu — bemorni yoʻqlab boradigan sogʻlom kishi uchun; bemorga esa nima bor?» dedim. U zot: «Uning gunohlari toʻkiladi», dedilar.Ҳорун ибн Абу Довуд айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бориб: «Эй Абу Ҳамза, жой узоқ, биз эса сени йўқлаб туришни яхши кўрамиз», дедим. У бошини кўтариб айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Қайси бир киши беморни йўқлаб борса, у раҳматга шўнғиган бўлади. Беморнинг ёнида ўтирса эса, раҳмат уни ўраб олади». (Рови) деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу — беморни йўқлаб борадиган соғлом киши учун; беморга эса нима бор?» дедим. У зот: «Унинг гуноҳлари тўкилади», дедилар.