حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ النَّاسَ يَوْمَ بَدْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِيَّانَا تُرِيدُ فَقَالَ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ فَعَلْنَا فَشَأْنَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ فَانْطَلَقَ حَتَّى نَزَلَ بَدْرًا وَجَاءَتْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ لِبَنِي الْحَجَّاجِ أَسْوَدُ فَأَخَذَهُ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا أَبُو سُفْيَانَ فَلَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ وَأَبُو جَهْلٍ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ قَدْ جَاءَتْ فَيَضْرِبُونَهُ فَإِذَا ضَرَبُوهُ قَالَ نَعَمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ مِنْ عِلْمٍ وَلَكِنْ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ جَاءَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَانْصَرَفَ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَضْرِبُونَهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَدَعُونَهُ إِذَا كَذَبَكُمْ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ فَوَضَعَهَا فَقَالَ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ غَدًا وَهَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى فَالْتَقَوْا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَوَاللَّهِ مَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Badr kuni odamlar bilan maslahatlashdilar. Abu Bakr gapirdi, u zot undan yuz oʻgirdilar; soʻng Umar gapirdi, undan ham yuz oʻgirdilar. Shunda ansorlar: «Yo Rasululloh! Bizni nazarda tutyapsizmi?» dedilar. Miqdod ibn Asvad: «Yo Rasululloh! Jonim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar bizga (ularni) dengizga kiritishni buyursangiz, kiritamiz; agar bizga ularni Birkul Gʻimodgacha haydashni buyursangiz, shuni qilamiz. Bas, oʻzingiz bilganingizni qiling, yo Rasululloh!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ashoblarini chaqirdilar va joʻnab, Badrga tushdilar. Qurayshning suv tashuvchilari keldi, ular orasida Banul Hajjojning qora bir gʻulomi bor edi. Rasululloh ﷺ ning ashoblari uni tutib olib, Abu Sufyon va uning hamrohlari haqida soʻradilar. U: «Abu Sufyonni bilmayman, lekin mana bu Quraysh — Abu Jahl va Umayya ibn Xalaf — keldi», dedi. Shunda uni urar edilar; urganlarida u: «Ha, mana bu Abu Sufyon», der edi; qoʻyib yuborib, Abu Sufyon haqida soʻrasalar: «Abu Sufyon haqida bilimim yoʻq, lekin mana bu Quraysh keldi», der edi. Rasululloh ﷺ esa namoz oʻqiyotgan edilar. U zot namozdan chiqib: «Sizlar u sizlarga rost gapirsa urasizlar, yolgʻon gapirsa qoʻyib yuborasizlar», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan ishora qilib, uni (yerga) qoʻydilar va: «Mana bu ertaga falonchining yiqiladigan joyi, mana bu falonchining yiqiladigan joyi — in sha Allohu taolo», dedilar. Soʻng ular toʻqnashdilar va Alloh azza va jalla ularni magʻlub qildi. Bas, Allohga qasamki, ...Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни одамлар билан маслаҳатлашдилар. Абу Бакр гапирди, у зот ундан юз ўгирдилар; сўнг Умар гапирди, ундан ҳам юз ўгирдилар. Шунда ансорлар: «Ё Расулуллоҳ! Бизни назарда тутяпсизми?» дедилар. Миқдод ибн Асвад: «Ё Расулуллоҳ! Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, агар бизга (уларни) денгизга киритишни буюрсангиз, киритамиз; агар бизга уларни Биркул Ғимодгача ҳайдашни буюрсангиз, шуни қиламиз. Бас, ўзингиз билганингизни қилинг, ё Расулуллоҳ!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ашобларини чақирдилар ва жўнаб, Бадрга тушдилар. Қурайшнинг сув ташувчилари келди, улар орасида Банул Ҳажжожнинг қора бир ғуломи бор эди. Расулуллоҳ ﷺ нинг ашоблари уни тутиб олиб, Абу Суфён ва унинг ҳамроҳлари ҳақида сўрадилар. У: «Абу Суфённи билмайман, лекин мана бу Қурайш — Абу Жаҳл ва Умайя ибн Халаф — келди», деди. Шунда уни урар эдилар; урганларида у: «Ҳа, мана бу Абу Суфён», дер эди; қўйиб юбориб, Абу Суфён ҳақида сўрасалар: «Абу Суфён ҳақида билимим йўқ, лекин мана бу Қурайш келди», дер эди. Расулуллоҳ ﷺ эса намоз ўқиётган эдилар. У зот намоздан чиқиб: «Сизлар у сизларга рост гапирса урасизлар, ёлғон гапирса қўйиб юборасизлар», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан ишора қилиб, уни (ерга) қўйдилар ва: «Мана бу эртага фалончининг йиқиладиган жойи, мана бу фалончининг йиқиладиган жойи — ин ша Аллоҳу таоло», дедилар. Сўнг улар тўқнашдилар ва Аллоҳ азза ва жалла уларни мағлуб қилди. Бас, Аллоҳга қасамки, ...