حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ يَوْمَ حُرِّمَتْ الْخَمْرُ قَالَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ قَدْ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ اخْرُجْ فَانْظُرْ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَظَرْتُ فَسَمِعْتُ مُنَادِيًا يُنَادِي أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ فَاذْهَبْ فَأَهْرِقْهَا قَالَ فَجِئْتُ فَأَهْرَقْتُهَا قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ قُتِلَ سُهَيْلُ ابْنُ بَيْضَاءَ وَهِيَ فِي بَطْنِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا} إِلَى آخِرِ الْآيَةَ قَالَ وَكَانَ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخَ الْبُسْرَ وَالتَّمْرَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xamr harom qilingan kuni men qavmning soqiysi edim. Abu Talhaning huzurida uning baʼzi doʻstlari toʻplangan edi. Bir kishi kelib: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» dedi. Shunda Abu Talha menga: «Chiqib, bir qarab kel», dedi. Men chiqib qaradim va bir jarchining: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» deb hayqirayotganini eshitdim. Men unga xabar berdim. U: «Bor, uni toʻkib tashla», dedi. Men kelib, uni toʻkib tashladim. Shunda ularning baʼzilari: «Suhayl ibn Baydo qornida u (xamr) bor holida oʻldirilgan-ku», dedilar. Bas, Alloh azza va jalla: «Iymon keltirgan va yaxshi amallar qilganlarga (bundan avval) yeb-ichgan narsalarida gunoh yoʻqdir» — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi. U dedi: Oʻsha kunlarda ularning xamri fazix — xom xurmo va (quruq) xurmo (sharbati) edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хамр ҳаром қилинган куни мен қавмнинг соқийси эдим. Абу Талҳанинг ҳузурида унинг баъзи дўстлари тўпланган эди. Бир киши келиб: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деди. Шунда Абу Талҳа менга: «Чиқиб, бир қараб кел», деди. Мен чиқиб қарадим ва бир жарчининг: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деб ҳайқираётганини эшитдим. Мен унга хабар бердим. У: «Бор, уни тўкиб ташла», деди. Мен келиб, уни тўкиб ташладим. Шунда уларнинг баъзилари: «Суҳайл ибн Байдо қорнида у (хамр) бор ҳолида ўлдирилган-ку», дедилар. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: «Иймон келтирган ва яхши амаллар қилганларга (бундан аввал) еб-ичган нарсаларида гуноҳ йўқдир» — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди. У деди: Ўша кунларда уларнинг хамри фазих — хом хурмо ва (қуруқ) хурмо (шарбати) эди.