حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ هَوَازِنَ جَاءَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ بِالنِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ وَالْإِبِلِ وَالْغَنَمِ فَجَعَلُوهَا صُفُوفًا وَكَثُرْنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ قَالَ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ وَلَمْ يَضْرِبُوا بِسَيْفٍ وَلَمْ يَطْعَنُوا بِرُمْحٍ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ قَالَ فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أَسْلَابَهُمْ وَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ضَرَبْتُ رَجُلًا عَلَى حَبْلِ الْعَاتِقِ وَعَلَيْهِ دِرْعٌ لَهُ وَأُجْهِضْتُ عَنْهُ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا فَأُعْجِلْتُ عَنْهُ فَانْظُرْ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنَا أَخَذْتُهَا فَأَرْضِهِ مِنْهَا وَأَعْطِنِيهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ أَوْ سَكَتَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ لَا يُفِيئُهَا اللَّهُ عَلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِهِ وَيُعْطِيكَهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ عُمَرُ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Havozin Hunayn kuni ayollari, bolalari, tuyalari va qoʻylari bilan kelib, ularni saflar qilib qoʻydilar va Rasululloh ﷺga qarshi son jihatidan koʻp edilar. Ikki tomon toʻqnashganda, musulmonlar — Alloh azza va jalla aytganidek — orqaga qaytib qochdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Allohning bandalari! Men Allohning bandasi va Rasulidirman», dedilar. Soʻng: «Ey ansorlar jamoasi! Men Allohning bandasi va Rasulidirman», dedilar. (Rovi) aytdi: Bas, Alloh mushriklarni magʻlub qildi; (musulmonlar) na qilich urdilar, na nayza sanchdilar. (Rovi) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻsha kuni: «Kim bir kofirni oʻldirsa, uning oʻljasi (salab) oʻzinikidir», dedilar. Oʻsha kuni Abu Talha yigirma kishini oʻldirib, ularning oʻljalarini oldi. Abu Qatoda: «Ey Allohning Rasuli, men bir kishini yelka payi tomonidan urdim, uning ustida sovuti bor edi; soʻng men undan chalgʻitildim. Qarab koʻring, uni kim olgan ekan?» dedi. Hammod: «soʻng men shoshilib, uni tashlab ketdim», deb ham aytdi. (Rovi) aytdi: Shunda bir kishi turib: «Uni men olganman; uni (Abu Qatodani) rozi qilib, sovutni menga bering», dedi. Rasululloh ﷺ esa oʻzlaridan biror narsa soʻralsa, albatta berardilar yoki jim turardilar. Bas, Rasululloh ﷺ jim turdilar. Shunda Umar: «Allohga qasamki, Alloh uni Oʻz arslonlaridan bir arslonga (gʻanimat qilib) berib, soʻng uni senga bermaydi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Umar rost aytdi», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ kulib: «Rost aytdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳавозин Ҳунайн куни аёллари, болалари, туялари ва қўйлари билан келиб, уларни сафлар қилиб қўйдилар ва Расулуллоҳ ﷺга қарши сон жиҳатидан кўп эдилар. Икки томон тўқнашганда, мусулмонлар — Аллоҳ азза ва жалла айтганидек — орқага қайтиб қочдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Аллоҳнинг бандалари! Мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман», дедилар. Сўнг: «Эй ансорлар жамоаси! Мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман», дедилар. (Рови) айтди: Бас, Аллоҳ мушрикларни мағлуб қилди; (мусулмонлар) на қилич урдилар, на найза санчдилар. (Рови) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўша куни: «Ким бир кофирни ўлдирса, унинг ўлжаси (салаб) ўзиникидир», дедилар. Ўша куни Абу Талҳа йигирма кишини ўлдириб, уларнинг ўлжаларини олди. Абу Қатода: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир кишини елка пайи томонидан урдим, унинг устида совути бор эди; сўнг мен ундан чалғитилдим. Қараб кўринг, уни ким олган экан?» деди. Ҳаммод: «сўнг мен шошилиб, уни ташлаб кетдим», деб ҳам айтди. (Рови) айтди: Шунда бир киши туриб: «Уни мен олганман; уни (Абу Қатодани) рози қилиб, совутни менга беринг», деди. Расулуллоҳ ﷺ эса ўзларидан бирор нарса сўралса, албатта берардилар ёки жим турардилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар. Шунда Умар: «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ уни Ўз арслонларидан бир арслонга (ғанимат қилиб) бериб, сўнг уни сенга бермайди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Умар рост айтди», дедилар. Сўнг Набий ﷺ кулиб: «Рост айтди», дедилар.