Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi onasiga umri davomida (foydalanishi uchun) bir xurmozorni berdi. Onasi vafot etgach, uning aka-ukalari kelib: «Biz unda barobarmiz», dedilar. U (bunga) unamadi. Shunda ular Nabiy ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar, u zot esa uni ular oʻrtasida meros qilib taqsimladilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши онасига умри давомида (фойдаланиши учун) бир хурмозорни берди. Онаси вафот этгач, унинг ака-укалари келиб: «Биз унда баробармиз», дедилар. У (бунга) унамади. Шунда улар Набий ﷺ ҳузурларида даъволашдилар, у зот эса уни улар ўртасида мерос қилиб тақсимладилар.