Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Abdulloh ibn Ubayy oʻlganida, uning oʻgʻli Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, agar siz uning oldiga bormasangiz, biz bu bilan doim taʼna qilinaveramiz», dedi. Shunda Nabiy ﷺ uning oldiga bordilar va uni qabriga solingan holda topdilar. U zot: «Uni (qabrga) solishingizdan oldin (chaqirsangiz boʻlmasmidi)?» dedilar. Bas, u qabridan chiqarildi. U zot uni boshidan oyogʻigacha (soʻlaklarini) purkadilar va unga oʻz koʻylaklarini kiydirdilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Абдуллоҳ ибн Убайй ўлганида, унинг ўғли Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, агар сиз унинг олдига бормасангиз, биз бу билан доим таъна қилинаверамиз», деди. Шунда Набий ﷺ унинг олдига бордилар ва уни қабрига солинган ҳолда топдилар. У зот: «Уни (қабрга) солишингиздан олдин (чақирсангиз бўлмасмиди)?» дедилар. Бас, у қабридан чиқарилди. У зот уни бошидан оёғигача (сўлакларини) пуркадилар ва унга ўз кўйлакларини кийдирдилар.