Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ dan ishning boshida vahiy toʻxtatildi va u zotga yolgʻizlik sevimli qilindi; u zot Hiroda yolgʻiz qolar edilar. Bir kuni u zot Hirodan qaytayotganlarida: «Ustimdan bir shitirlash eshitdim va boshimni koʻtardim. Qarasam, menga Hiroda kelgan (farishta) boshim ustida, bir kursida (oʻtiribdi). Uni koʻrganimda yerga yiqildim. Hushimga kelganimda, shoshib ahlimning oldiga bordim-da: ‹Meni oʻrab qoʻyinglar, meni oʻrab qoʻyinglar!› dedim. Shunda menga Jibril (alayhissalom) kelib: {Ey (kiyimga) oʻralib olgan zot! Tur va ogohlantir! Va Robbingni ulugʻla! Va kiyimingni pokla! Va palid(lar)dan uzoqlash} (dedi)».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ дан ишнинг бошида ваҳий тўхтатилди ва у зотга ёлғизлик севимли қилинди; у зот Ҳирода ёлғиз қолар эдилар. Бир куни у зот Ҳиродан қайтаётганларида: «Устимдан бир шитирлаш эшитдим ва бошимни кўтардим. Қарасам, менга Ҳирода келган (фаришта) бошим устида, бир курсида (ўтирибди). Уни кўрганимда ерга йиқилдим. Ҳушимга келганимда, шошиб аҳлимнинг олдига бордим-да: ‹Мени ўраб қўйинглар, мени ўраб қўйинглар!› дедим. Шунда менга Жибрил (алайҳиссалом) келиб: {Эй (кийимга) ўралиб олган зот! Тур ва огоҳлантир! Ва Роббингни улуғла! Ва кийимингни покла! Ва палид(лар)дан узоқлаш} (деди)».