Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Mening bir kanizagim bor, u bizning xizmatkorimiz va (chorvamizni) boquvchimizdir. Men u bilan yaqinlik qilaman, lekin uning homilador boʻlishini yoqtirmayman», dedi. U zot: «Agar xohlasang, undan azl qil. Lekin unga taqdir etilgan narsa, albatta keladi», dedilar. (Jobir) aytadi: Soʻng u kishi bir muddat (kutib) turdi, keyin u zotning huzuriga kelib: «Kanizak homilador boʻldi», dedi. U zot: «Men senga unga taqdir etilgan narsa, albatta kelishini aytgan edim-ku», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Менинг бир канизагим бор, у бизнинг хизматкоримиз ва (чорвамизни) боқувчимиздир. Мен у билан яқинлик қиламан, лекин унинг ҳомиладор бўлишини ёқтирмайман», деди. У зот: «Агар хоҳласанг, ундан азл қил. Лекин унга тақдир этилган нарса, албатта келади», дедилар. (Жобир) айтади: Сўнг у киши бир муддат (кутиб) турди, кейин у зотнинг ҳузурига келиб: «Канизак ҳомиладор бўлди», деди. У зот: «Мен сенга унга тақдир этилган нарса, албатта келишини айтган эдим-ку», дедилар.