حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ شِنْظِيرٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَلَمَّا رَجَعْتُ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ فَلَمَّا فَرَغَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَّمْتُ عَلَيْكَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيَّ قَالَ إِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ مُتَوَجِّهًا لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadi: Nabiy ﷺ meni biror hojat uchun joʻnatdilar. Qaytib kelganimda u zotga salom berdim, lekin u zot salomimni qaytarmadilar. U zot (namozdan) boʻshaganlarida men: «Ey Allohning Rasuli, sizga salom berdim, siz esa salomimni qaytarmadingiz», dedim. U zot: «Men namoz oʻqiyotgan edim», dedilar. Oʻshanda u zot ulovlari ustida, Qibladan boshqa tomonga yuzlangan holda edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтади: Набий ﷺ мени бирор ҳожат учун жўнатдилар. Қайтиб келганимда у зотга салом бердим, лекин у зот саломимни қайтармадилар. У зот (намоздан) бўшаганларида мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, сизга салом бердим, сиз эса саломимни қайтармадингиз», дедим. У зот: «Мен намоз ўқиётган эдим», дедилар. Ўшанда у зот уловлари устида, Қибладан бошқа томонга юзланган ҳолда эдилар.