حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَبَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَةٍ فَجِئْتُ وَهُوَ يُصَلِّي نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَيُومِئُ إِيمَاءً عَلَى رَاحِلَتِهِ السُّجُودُ أَخْفَضُ مِنْ الرُّكُوعِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ قَالَ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ مَا فَعَلْتَ فِي حَاجَةِ كَذَا وَكَذَا إِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي
Jobir (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun joʻnatdilar. Men kelganimda u zot ulovlari ustida mashriq tomonga qarab, ishora bilan namoz oʻqiyotgan edilar; sajdani rukudan pastroq qilardilar. Men u zotga salom berdim, lekin u zot menga javob qaytarmadilar. (Jobir) dedi: Namozlarini tugatgach: «Falon-falon hojat borasida nima qilding? Men namoz oʻqiyotgan edim», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун жўнатдилар. Мен келганимда у зот уловлари устида машриқ томонга қараб, ишора билан намоз ўқиётган эдилар; саждани рукудан пастроқ қилардилар. Мен у зотга салом бердим, лекин у зот менга жавоб қайтармадилар. (Жобир) деди: Намозларини тугатгач: «Фалон-фалон ҳожат борасида нима қилдинг? Мен намоз ўқиётган эдим», дедилар.