حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقُتِلَ أَبِي يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ حَدِيقَتَيْنِ وَلِيَهُودِيٍّ عَلَيْهِ تَمْرٌ وَتَمْرُ الْيَهُودِيِّ يَسْتَوْعِبُ مَا فِي الْحَدِيقَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكَ أَنْ تَأْخُذَ الْعَامَ بَعْضًا وَتُؤَخِّرَ بَعْضًا إِلَى قَابِلٍ فَأَبَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرَ الْجِدَادُ فَآذِنِّي قَالَ فَآذَنْتُهُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَجَعَلْنَا نَجِدُّ وَيُكَالُ لَهُ مِنْ أَسْفَلِ النَّخْلِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو بِالْبَرَكَةِ حَتَّى أَوْفَيْنَاهُ جَمِيعَ حَقِّهِ مِنْ أَصْغَرِ الْحَدِيقَتَيْنِ فِيمَا يَحْسِبُ عَمَّارٌ ثُمَّ أَتَيْنَاهُمْ بِرُطَبٍ وَمَاءٍ فَأَكَلُوا وَشَرِبُوا ثُمَّ قَالَ هَذَا مِنْ النَّعِيمِ الَّذِي تُسْأَلُونَ عَنْهُ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadi: Otam Uhud kuni shahid boʻldi va ikkita bogʻ qoldirdi. Bir yahudiyning uning zimmasida xurmo (qarzi) bor edi, yahudiyning xurmosi esa ikkala bogʻdagi hamma narsani qoplab ketardi. Rasululloh ﷺ unga: «Bu yil bir qismini olib, bir qismini kelasi yilga qoldirmaysanmi?» dedilar. U koʻnmadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Xurmo terish vaqti kelganda menga xabar qil», dedilar. (Jobir) dedi: Men u zotga xabar qildim va Nabiy ﷺ hamda Abu Bakr va Umar keldilar. Biz tera boshladik, xurmo palma tagida unga oʻlchab berilar, Rasululloh ﷺ esa baraka soʻrab duo qilar edilar. Nihoyat, Ammorning hisoblashicha, ikki bogʻning kichigidan uning butun haqqini toʻla qildik. Soʻng ularga yangi xurmo va suv keltirdik, ular yeb-ichdilar. Keyin u zot: «Bu — sizlar soʻraladigan neʼmatlardandir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтади: Отам Уҳуд куни шаҳид бўлди ва иккита боғ қолдирди. Бир яҳудийнинг унинг зиммасида хурмо (қарзи) бор эди, яҳудийнинг хурмоси эса иккала боғдаги ҳамма нарсани қоплаб кетарди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бу йил бир қисмини олиб, бир қисмини келаси йилга қолдирмайсанми?» дедилар. У кўнмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Хурмо териш вақти келганда менга хабар қил», дедилар. (Жобир) деди: Мен у зотга хабар қилдим ва Набий ﷺ ҳамда Абу Бакр ва Умар келдилар. Биз тера бошладик, хурмо палма тагида унга ўлчаб берилар, Расулуллоҳ ﷺ эса барака сўраб дуо қилар эдилар. Ниҳоят, Амморнинг ҳисоблашича, икки боғнинг кичигидан унинг бутун ҳаққини тўла қилдик. Сўнг уларга янги хурмо ва сув келтирдик, улар еб-ичдилар. Кейин у зот: «Бу — сизлар сўраладиган неъматлардандир», дедилар.