حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا أَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِأَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ نَعَمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ لَا تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلَا تَصِلْهَا بِصَلَاةٍ حَتَّى تَتَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِذَلِكَ لَا تُوصَلُ بِصَلَاةٍ حَتَّى تَخْرُجَ أَوْ تَتَكَلَّمَ
Soib ibn Yazid (rahimahulloh)dan Muoviya (roziyallohu anhu)ning namozda undan koʻrgan bir narsasi haqida soʻralganida, u aytdi: Ha, men u bilan birga maqsurada jumʼa namozini oʻqidim. U salom bergach, men oʻrnimda turib namoz oʻqidim. U (uyiga) kirgach, menga odam yuborib: «Qilgan ishingni qaytarma. Jumʼa namozini oʻqiganingda, gaplashmaguningcha yoki (masjiddan) chiqmaguningcha unga (boshqa) namozni ulamagin. Chunki Allohning Nabiysi ﷺ shunga — chiqmaguncha yoki gaplashmaguncha bir namozni (boshqasiga) ulamaslikka buyurganlar», dedi.Соиб ибн Язид (раҳимаҳуллоҳ)дан Муовия (розияллоҳу анҳу)нинг намозда ундан кўрган бир нарсаси ҳақида сўралганида, у айтди: Ҳа, мен у билан бирга мақсурада жумъа намозини ўқидим. У салом бергач, мен ўрнимда туриб намоз ўқидим. У (уйига) киргач, менга одам юбориб: «Қилган ишингни қайтарма. Жумъа намозини ўқиганингда, гаплашмагунингча ёки (масжиддан) чиқмагунингча унга (бошқа) намозни уламагин. Чунки Аллоҳнинг Набийси ﷺ шунга — чиқмагунча ёки гаплашмагунча бир намозни (бошқасига) уламасликка буюрганлар», деди.