قَالَ حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ حَدَّثَنَا بِهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ وَغَدَا وَابْتَكَرَ فَدَنَا وَأَنْصَتَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ كَأَجْرِ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا

Avs ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim (ahlini) gʻusl qildirsa va oʻzi gʻusl qilsa, erta yoʻlga chiqib, birinchilardan boʻlib (masjidga) kelsa, (imomga) yaqinlashsa, jim quloq solsa va behuda gapirmasa, unga har bir qadami evaziga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi kabi ajr boʻladi», dedilar.Авс ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким (аҳлини) ғусл қилдирса ва ўзи ғусл қилса, эрта йўлга чиқиб, биринчилардан бўлиб (масжидга) келса, (имомга) яқинлашса, жим қулоқ солса ва беҳуда гапирмаса, унга ҳар бир қадами эвазига бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми каби ажр бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ غَسَّلَ وَاغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَبَكَّرَ وَابْتَكَرَ وَمَشَى وَلَمْ يَرْكَبْ فَدَنَا مِنْ الْإِمَامِ وَاسْتَمَعَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ أَجْرُ سَنَةٍ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَاحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَوْسٍ الثَّقَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ غَدَا وَابْتَكَرَ

Avs ibn Avs as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kim juma kuni (ahlini) yuvintirsa va oʻzi ham gʻusl qilsa, soʻng erta (namozga) yoʻl olsa va birinchilardan boʻlib (masjidga) kelsa, ulovga minmay piyoda yursa, imomga yaqin oʻtirsa, (xutbani) eʼtibor bilan eshitsa va behuda gapirmasa, unga tashlagan har bir qadami evaziga bir yillik — uning roʻzasi va qiyomi ajri (beriladi)». Ali ibn Ishoq Ibn Muborakdan, u Avzoiydan, unga Hasson ibn Atiyya soʻzlab bergan, unga Abul-Ashʼas as-Sanʼoniy soʻzlab bergan, unga Ibn Avs as-Saqafiy soʻzlab bergan: Men Rasululloh ﷺni eshitdim, deb shu maʼnoni zikr qildi, faqat u: «soʻng erta yoʻlga chiqsa va birinchilardan boʻlib kelsa», dedi.Авс ибн Авс ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким жума куни (аҳлини) ювинтирса ва ўзи ҳам ғусл қилса, сўнг эрта (намозга) йўл олса ва биринчилардан бўлиб (масжидга) келса, уловга минмай пиёда юрса, имомга яқин ўтирса, (хутбани) эътибор билан эшитса ва беҳуда гапирмаса, унга ташлаган ҳар бир қадами эвазига бир йиллик — унинг рўзаси ва қиёми ажри (берилади)». Али ибн Ишоқ Ибн Муборакдан, у Авзоийдан, унга Ҳассон ибн Атийя сўзлаб берган, унга Абул-Ашъас ас-Санъоний сўзлаб берган, унга Ибн Авс ас-Сақафий сўзлаб берган: Мен Расулуллоҳ ﷺни эшитдим, деб шу маънони зикр қилди, фақат у: «сўнг эрта йўлга чиқса ва биринчилардан бўлиб келса», деди.