حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ أَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَغْنَمِ يَوْمَ بَدْرٍ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَارِفًا أُخْرَى فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ بَابِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لِأَبِيعَهُ وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ لِأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ فَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا قُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ وَمِنْ السَّنَامِ قَالَ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ فَانْطَلَقَ مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ فَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلَّا عَبِيدٌ لِأَبِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ.
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Badr kuni oʻljadan menga Rasululloh ﷺ bilan birga bir keksa tuya tegdi, Rasululloh ﷺ menga yana bir tuya berdilar. Bir kuni men bu ikki tuyani ansorlardan bir kishining eshigi oldiga choʻktirdim, ularga izxir (bir xil oʻt) ortib, uni sotmoqchi edim, men bilan birga Banu Qaynuqodan bir zargar bor edi, buning bilan Fotimaning toʻyiga ozgina yordam olmoqchi edim. Hamza ibn Abdulmuttalib esa oʻsha uyda ichib oʻtirgan edi. Hamza qilich bilan ularga tashlanib, oʻrkachlarini kesib tashladi va biqinlarini yorib, jigarlarini oldi. Men Ibn Shihobga: «Oʻrkachdan ham oldimi?» dedim. U: «Oʻrkachlarini kesib olib ketdi», dedi. Ali: «Men meni dahshatga solgan bir manzarani koʻrdim va Allohning Paygʻambari ﷺning oldilariga bordim, u zotning huzurlarida Zayd ibn Horisa bor edi, men bu xabarni aytdim. U zot chiqdilar, Zayd ham u zot bilan chiqdi, men ham u zot bilan bordim. U zot Hamzaning oldiga kirib, unga gʻazablarini bildirdilar. Hamza koʻzini koʻtarib: ‹Sizlar otamning qullaridan boshqa narsa emassizlar-ku!› dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ortlariga chekinib, ularning oldilaridan chiqib ketdilar. Bu esa xamr harom qilinishidan oldin edi», dedilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бадр куни ўлжадан менга Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир кекса туя тегди, Расулуллоҳ ﷺ менга яна бир туя бердилар. Бир куни мен бу икки туяни ансорлардан бир кишининг эшиги олдига чўктирдим, уларга изхир (бир хил ўт) ортиб, уни сотмоқчи эдим, мен билан бирга Бану Қайнуқодан бир заргар бор эди, бунинг билан Фотиманинг тўйига озгина ёрдам олмоқчи эдим. Ҳамза ибн Абдулмутталиб эса ўша уйда ичиб ўтирган эди. Ҳамза қилич билан уларга ташланиб, ўркачларини кесиб ташлади ва биқинларини ёриб, жигарларини олди. Мен Ибн Шиҳобга: «Ўркачдан ҳам олдими?» дедим. У: «Ўркачларини кесиб олиб кетди», деди. Али: «Мен мени даҳшатга солган бир манзарани кўрдим ва Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺнинг олдиларига бордим, у зотнинг ҳузурларида Зайд ибн Ҳориса бор эди, мен бу хабарни айтдим. У зот чиқдилар, Зайд ҳам у зот билан чиқди, мен ҳам у зот билан бордим. У зот Ҳамзанинг олдига кириб, унга ғазабларини билдирдилар. Ҳамза кўзини кўтариб: ‹Сизлар отамнинг қулларидан бошқа нарса эмассизлар-ку!› деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ортларига чекиниб, уларнинг олдиларидан чиқиб кетдилар. Бу эса хамр ҳаром қилинишидан олдин эди», дедилар.