حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ عَنْ سُلَيْمٍ يَعْنِي ابْنَ عَامِرٍ أَنَّ شُرَحْبِيلَ بْنَ السِّمْطِ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ حَدِّثْنَا حَدِيثًا لَيْسَ فِيهِ تَزَيُّدٌ وَلَا نِسْيَانٌ قَالَ عَمْرٌوسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُسْلِمَةً كَانَتْ فِكَاكَهُ مِنْ النَّارِ عُضْوًا بِعُضْوٍ وَمَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فَبَلَغَ فَأَصَابَ أَوْ أَخْطَأَ كَانَ كَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ
Sulaym ibn Omirdan rivoyat qilinadi: Shurahbil ibn as-Simt Amr ibn Abasaga: «Bizga ichida (rovi tomonidan) qoʻshimcha ham, unutish ham boʻlmagan bir hadis aytib ber», dedi. Amr (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Kim musulmon bir qulni ozod qilsa, u aʼzo evaziga aʼzo boʻlib, uning doʻzaxdan qutulishi boʻladi. Kim Alloh yoʻlida oqargan bir tola soch (sohibi) boʻlsa, u unga Qiyomat kunida nur boʻladi. Kim bir oʻq otsa-yu, u (nishonga) yetsa — tegsa ham, xato ketsa ham — u Ismoil farzandlaridan bir qulni ozod qilgan kishiday boʻladi».Сулайм ибн Омирдан ривоят қилинади: Шураҳбил ибн ас-Симт Амр ибн Абасага: «Бизга ичида (рови томонидан) қўшимча ҳам, унутиш ҳам бўлмаган бир ҳадис айтиб бер», деди. Амр (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким мусулмон бир қулни озод қилса, у аъзо эвазига аъзо бўлиб, унинг дўзахдан қутулиши бўлади. Ким Аллоҳ йўлида оқарган бир тола соч (соҳиби) бўлса, у унга Қиёмат кунида нур бўлади. Ким бир ўқ отса-ю, у (нишонга) етса — тегса ҳам, хато кетса ҳам — у Исмоил фарзандларидан бир қулни озод қилган кишидай бўлади».