حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي عَامِرٍ الْأَشْعَرِيِّكَانَ رَجُلٌ قُتِلَ مِنْهُمْ بِأَوْطَاسٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا عَامِرٍ أَلَا غَيَّرْتَ فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ} فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَيْنَ ذَهَبْتُمْ إِنَّمَا هِيَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ مِنْ الْكُفَّارِ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ
Abu Omir al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ulardan bir kishi Avtosda oʻldirilgan edi. Nabiy ﷺ unga: «Ey Abu Omir, nega (munkarni) oʻzgartirmading?», dedilar. Shunda u mana shu oyatni tilovat qildi: {Ey iymon keltirganlar! Oʻzingizni (saqlashingiz) lozim. Agar hidoyatda boʻlsangiz, adashgan kishi sizga zarar qilmas}. Shunda Rasululloh ﷺ gʻazablandilar va: «Qayoqqa ketyapsizlar? U faqat: ‹Ey iymon keltirganlar, agar hidoyatda boʻlsangiz, kofirlardan adashgan kishi sizga zarar qilmas› (degani)dir», dedilar.Абу Омир ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улардан бир киши Автосда ўлдирилган эди. Набий ﷺ унга: «Эй Абу Омир, нега (мункарни) ўзгартирмадинг?», дедилар. Шунда у мана шу оятни тиловат қилди: {Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни (сақлашингиз) лозим. Агар ҳидоятда бўлсангиз, адашган киши сизга зарар қилмас}. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ғазабландилар ва: «Қаёққа кетяпсизлар? У фақат: ‹Эй иймон келтирганлар, агар ҳидоятда бўлсангиз, кофирлардан адашган киши сизга зарар қилмас› (дегани)дир», дедилар.