حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي عَامِرٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَكَانَ رَجُلٌ قُتِلَ مِنْهُمْ بِأَوْطَاسٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا عَامِرٍ أَلَا غَيَّرْتَ فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ} فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَيْنَ ذَهَبْتُمْ إِنَّمَا هِيَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ مِنْ الْكُفَّارِ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ
Ali ibn Mudrik Abu Omir al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Avtosda ulardan bir kishi oʻldirilgan edi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Ey Abu Omir, nega (munkarni) oʻzgartirmading?» dedilar. U esa ushbu oyatni oʻqidi: {Ey iymon keltirganlar! Oʻzingizni (asrashni) lozim tutinglar. Sizlar hidoyat topgan boʻlsangiz, adashgan kishi sizlarga zarar yetkaza olmaydi.} Shunda Rasululloh ﷺ gʻazablanib: «Qayoqqa ketyapsizlar? Bu — ‹Ey iymon keltirganlar, agar hidoyat topgan boʻlsangiz, kofirlardan adashgani sizlarga zarar yetkazmaydi›, degani, xolos», dedilar.Али ибн Мудрик Абу Омир ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Автосда улардан бир киши ўлдирилган эди. Шунда Набий ﷺ унга: «Эй Абу Омир, нега (мункарни) ўзгартирмадинг?» дедилар. У эса ушбу оятни ўқиди: {Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни (асрашни) лозим тутинглар. Сизлар ҳидоят топган бўлсангиз, адашган киши сизларга зарар етказа олмайди.} Шунда Расулуллоҳ ﷺ ғазабланиб: «Қаёққа кетяпсизлар? Бу — ‹Эй иймон келтирганлар, агар ҳидоят топган бўлсангиз, кофирлардан адашгани сизларга зарар етказмайди›, дегани, холос», дедилар.