حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ أَبِي كَرِيمَةَ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْلَةُ الضَّيْفِ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ فَإِنْ أَصْبَحَ بِفِنَائِهِ مَحْرُومًا كَانَ دَيْنًا لَهُ عَلَيْهِ إِنْ شَاءَ اقْتَضَاهُ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَهُ
Miqdom ibn Maʼdiykarib Abu Karima (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Mehmonning bir kechasi har bir musulmon zimmasida vojibdir. Agar (mehmon) uning hovlisida (mehmondorchilikdan) mahrum holda tongni qarshilasa, bu uning zimmasidagi qarz boʻladi: xohlasa, uni talab qiladi, xohlasa, tark etadi.»Миқдом ибн Маъдийкариб Абу Карима (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитди: «Меҳмоннинг бир кечаси ҳар бир мусулмон зиммасида вожибдир. Агар (меҳмон) унинг ҳовлисида (меҳмондорчиликдан) маҳрум ҳолда тонгни қаршиласа, бу унинг зиммасидаги қарз бўлади: хоҳласа, уни талаб қилади, хоҳласа, тарк этади.»