حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عُشَّانَةَ أَنَّهُ سَمِعَ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُ لَا أَقُولُ الْيَوْمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَمْ يَقُلْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ بَيْتًا مِنْ جَهَنَّمَ وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رَجُلَانِ مِنْ أُمَّتِي يَقُومُ أَحَدُهُمَا مِنْ اللَّيْلِ فَيُعَالِجُ نَفْسَهُ إِلَى الطَّهُورِ وَعَلَيْهِ عُقَدٌ فَيَتَوَضَّأُ فَإِذَا وَضَّأَ يَدَيْهِ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ وَإِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ وَإِذَا وَضَّأَ وَجْهَهُ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ وَإِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ وَإِذَا وَضَّأَ رِجْلَيْهِ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَيَقُولُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ لِلَّذِينَ وَرَاءَ الْحِجَابِ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا يُعَالِجُ نَفْسَهُ مَا سَأَلَنِي عَبْدِي هَذَا فَهُوَ لَهُ
Abu Ushona Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdi: Bugun men Rasululloh ﷺ nomidan u zot aytmagan narsani aytmayman. Men Rasululloh ﷺning: «Kim men aytmagan narsani mendan (deb) aytsa, jahannamdan bir uy tayyorlab olsin», deganlarini eshitdim. Yana men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Ummatimdan ikki kishi; ulardan biri kechasi turib, tahoratga oʻzini majbur qiladi, uning ustida esa tugunlar bor. Bas, u tahorat qiladi: qoʻllarini yuvsa bir tugun yechiladi, boshiga mash tortsa bir tugun yechiladi, yuzini yuvsa bir tugun yechiladi, boshiga mash tortsa bir tugun yechiladi, oyoqlarini yuvsa bir tugun yechiladi. Shunda Robb azza va jalla hijob ortidagilarga: ‹Mana bu bandamga qaranglar, u oʻzini majbur qilmoqda. Bu bandam Mendan nima soʻrasa, u oʻshaniki›, deydi».Абу Ушона Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитди: Бугун мен Расулуллоҳ ﷺ номидан у зот айтмаган нарсани айтмайман. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким мен айтмаган нарсани мендан (деб) айтса, жаҳаннамдан бир уй тайёрлаб олсин», деганларини эшитдим. Яна мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Умматимдан икки киши; улардан бири кечаси туриб, таҳоратга ўзини мажбур қилади, унинг устида эса тугунлар бор. Бас, у таҳорат қилади: қўлларини ювса бир тугун ечилади, бошига маш тортса бир тугун ечилади, юзини ювса бир тугун ечилади, бошига маш тортса бир тугун ечилади, оёқларини ювса бир тугун ечилади. Шунда Робб азза ва жалла ҳижоб ортидагиларга: ‹Мана бу бандамга қаранглар, у ўзини мажбур қилмоқда. Бу бандам Мендан нима сўраса, у ўшаники›, дейди».