حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ شَيْخٍ مِنْ مَعَافِرَ قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا تَوَضَّأَ الرَّجُلُ فَأَتَى الْمَسْجِدَ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ يَخْطُوهَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ فَإِذَا صَلَّى فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ قَعَدَ فِيهِ كَانَ كَالصَّائِمِ الْقَانِتِ حَتَّى يَرْجِعَ
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kishi tahorat qilib, soʻng masjidga kelsa, Alloh azza va jalla unga tashlagan har bir qadami evaziga oʻn savob yozadi. Masjidda namoz oʻqib, soʻng unda oʻtirsa, qaytguniga qadar roʻzador, (Allohga) itoat qilib turuvchi kishi kabi boʻladi».Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Киши таҳорат қилиб, сўнг масжидга келса, Аллоҳ азза ва жалла унга ташлаган ҳар бир қадами эвазига ўн савоб ёзади. Масжидда намоз ўқиб, сўнг унда ўтирса, қайтгунига қадар рўзадор, (Аллоҳга) итоат қилиб турувчи киши каби бўлади».