Abdulmuttalib ibn Rabiʼa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abbos Rasululloh ﷺning huzurlariga kirib: «Yo Rasululloh, biz (koʻchaga) chiqsak, Qurayshning gaplashib turganini koʻramiz; bizni koʻrishlari bilanoq jim boʻlib qoladilar», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ gʻazablandilar, ikki koʻzlari orasidagi tomir boʻrtib chiqdi. Soʻng: «Allohga qasamki, kishining qalbiga toki sizlarni Alloh azza va jalla uchun va mening qarindoshligim uchun sevmaguncha iymon kirmaydi», dedilar.Абдулмутталиб ибн Рабиъа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аббос Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кириб: «Ё Расулуллоҳ, биз (кўчага) чиқсак, Қурайшнинг гаплашиб турганини кўрамиз; бизни кўришлари биланоқ жим бўлиб қоладилар», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ғазабландилар, икки кўзлари орасидаги томир бўртиб чиқди. Сўнг: «Аллоҳга қасамки, кишининг қалбига токи сизларни Аллоҳ азза ва жалла учун ва менинг қариндошлигим учун севмагунча иймон кирмайди», дедилар.