حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمُطَّلِبِ بْنُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَدَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُغْضَبًا فَقَالَ لَهُ مَا يُغْضِبُكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا وَلِقُرَيْشٍ إِذَا تَلَاقَوْا بَيْنَهُمْ تَلَاقَوْا بِوُجُوهٍ مُبْشِرَةٍ وَإِذَا لَقُونَا لَقُونَا بِغَيْرِ ذَلِكَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ وَحَتَّى اسْتَدَرَّ عِرْقٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَكَانَ إِذَا غَضِبَ اسْتَدَرَّ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَوْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَدْخُلُ قَلْبَ رَجُلٍ الْإِيمَانُ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلِرَسُولِهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ آذَى الْعَبَّاسَ فَقَدْ آذَانِي إِنَّمَا عَمُّ الرَّجُلِ صِنْوُ أَبِيهِ
Abdulmuttalib ibn Rabiʼa ibn Horis ibn Abdulmuttalib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abbos Rasululloh ﷺning huzurlariga gʻazablangan holda kirdi. U zot unga: «Seni nima gʻazablantirdi?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, bizga va Qurayshga nima boʻldi? Ular bir-birlari bilan uchrashsalar, ochiq yuz bilan uchrashadilar, biz bilan uchrashsalar, undan boshqa (yuz) bilan uchrashadilar», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ shunday gʻazablandilarki, hatto yuzlari qizarib ketdi va ikki koʻzlari orasidagi tomir boʻrtib chiqdi — u zot gʻazablanganlarida u boʻrtib chiqar edi. Gʻazablari tarqaganida: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki» — yoki: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki», dedilar — «kishining qalbiga toki sizlarni Alloh azza va jalla uchun va Uning Rasuli uchun sevmaguncha iymon kirmaydi». Soʻng: «Ey odamlar! Kim Abbosga aziyat bersa, menga aziyat bergan boʻladi. Zero, kishining amakisi otasining egizagidir», dedilar.Абдулмутталиб ибн Рабиъа ибн Ҳорис ибн Абдулмутталиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аббос Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ғазабланган ҳолда кирди. У зот унга: «Сени нима ғазаблантирди?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, бизга ва Қурайшга нима бўлди? Улар бир-бирлари билан учрашсалар, очиқ юз билан учрашадилар, биз билан учрашсалар, ундан бошқа (юз) билан учрашадилар», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ шундай ғазабландиларки, ҳатто юзлари қизариб кетди ва икки кўзлари орасидаги томир бўртиб чиқди — у зот ғазабланганларида у бўртиб чиқар эди. Ғазаблари тарқаганида: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки» — ёки: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки», дедилар — «кишининг қалбига токи сизларни Аллоҳ азза ва жалла учун ва Унинг Расули учун севмагунча иймон кирмайди». Сўнг: «Эй одамлар! Ким Аббосга азият берса, менга азият берган бўлади. Зеро, кишининг амакиси отасининг эгизагидир», дедилар.