حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ لَيْثٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْهَدْيِ يَعْطَبُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْحَرْ وَاصْبُغْ نَعْلَهُ فِي دَمِهِ وَاضْرِبْ بِهِ عَلَى صَفْحَتِهِ أَوْ قَالَ عَلَى جَنْبِهِ وَلَا تَأْكُلَنَّ مِنْهُ شَيْئًا أَنْتَ وَلَا أَهْلُ رُفْقَتِكَ
Amr ibn Xorija as-Sumoliy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺdan halok boʻlay deb qolgan hadiy (qurbonlik) haqida soʻradim. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni soʻy, uning boʻyniga osilgan chorigʻini qoniga botir va uni yon tomoniga ur; undan na oʻzing, na hamrohlaring hech narsa yemasin», dedilar.Амр ибн Хорижа ас-Сумолий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺдан ҳалок бўлай деб қолган ҳадий (қурбонлик) ҳақида сўрадим. Шунда Набий ﷺ: «Уни сўй, унинг бўйнига осилган чориғини қонига ботир ва уни ён томонига ур; ундан на ўзинг, на ҳамроҳларинг ҳеч нарса емасин», дедилар.