حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا أَرْضًا كَثِيرَةَ الضِّبَابِ قَالَ فَأَصَبْنَا مِنْهَا وَذَبَحْنَا قَالَ فَبَيْنَا الْقُدُورُ تَغْلِي بِهَا إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ أُمَّةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فُقِدَتْ وَإِنِّي أَخَافُ أَنْ تَكُونَ هِيَ فَأَكْفِئُوهَا فَأَكْفَأْنَاهَا

Abdurrahmon ibn Hasana (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga safarda edik. Kaltakesaklar koʻp boʻlgan bir yerga tushdik. Ulardan (tutib) oldik va soʻydik. Qozonlar ular bilan qaynab turganida, birdan Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar-da: «Albatta, Bani Isroildan bir umma yoʻqolgan edi. Men mana shu oʻsha boʻlishidan qoʻrqaman. Bas, ularni toʻkib tashlanglar!», dedilar. Biz ularni toʻkib tashladik.Абдурраҳмон ибн Ҳасана (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ билан бирга сафарда эдик. Калтакесаклар кўп бўлган бир ерга тушдик. Улардан (тутиб) олдик ва сўйдик. Қозонлар улар билан қайнаб турганида, бирдан Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар-да: «Албатта, Бани Исроилдан бир умма йўқолган эди. Мен мана шу ўша бўлишидан қўрқаман. Бас, уларни тўкиб ташланглар!», дедилар. Биз уларни тўкиб ташладик.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي يَدِهِ كَهَيْئَةِ الدَّرَقَةِ قَالَ فَوَضَعَهَا ثُمَّ جَلَسَ فَبَالَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ قَالَ فَسَمِعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ وَيْحَكَ أَمَا عَلِمْتَ مَا أَصَابَ صَاحِبَ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ شَيْءٌ مِنْ الْبَوْلِ قَرَضُوهُ بِالْمَقَارِيضِ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِ

Abdurrahmon ibn Hasana (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar, qoʻllarida kichik qalqonga oʻxshash narsa bor edi. Uni qoʻyib, soʻng oʻtirdilar-da, unga qarab siydilar. Shunda qavmdan baʼzilar: «Unga qaranglar, xuddi ayol siygandek siyayapti», deyishdi. Buni Nabiy ﷺ eshitib qoldilar-da: «Holingga voy! Bani Isroildan bir kishining boshiga nima ish tushganini bilmaysanmi? Ularga siydikdan bir narsa teksa, uni qaychilar bilan qirqib tashlar edilar. Bir kishi ularni bundan qaytargan edi, shu sababli qabrida azoblandi», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ҳасана (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар, қўлларида кичик қалқонга ўхшаш нарса бор эди. Уни қўйиб, сўнг ўтирдилар-да, унга қараб сийдилар. Шунда қавмдан баъзилар: «Унга қаранглар, худди аёл сийгандек сияяпти», дейишди. Буни Набий ﷺ эшитиб қолдилар-да: «Ҳолингга вой! Бани Исроилдан бир кишининг бошига нима иш тушганини билмайсанми? Уларга сийдикдан бир нарса текса, уни қайчилар билан қирқиб ташлар эдилар. Бир киши уларни бундан қайтарган эди, шу сабабли қабрида азобланди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ وَحَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي الْأَعْمَشُ الْمَعْنَى عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ قَالَ وَكِيعٌ الْجُهَنِيُّ قَالَغَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصَابَتْنَا مَجَاعَةٌ فَنَزَلْنَا بِأَرْضٍ كَثِيرَةِ الضِّبَابِ فَاتَّخَذْنَا مِنْهَا فَطَبَخْنَا فِي قُدُورِنَا فَسَأَلْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أُمَّةٌ فُقِدَتْ أَوْ مُسِخَتْ شَكَّ يَحْيَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ فَأَمَرَنَا فَأَكْفَأْنَا الْقُدُورَ قَالَ وَكِيعٌ مُسِخَتْ فَأَخْشَى أَنْ تَكُونَ هَذِهِ فَأَكْفَأْنَاهَا وَإِنَّا لَجِيَاعٌ

Abdurrahmon ibn Hasana al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga gʻazot qildik. Bizni ochlik tutdi. Soʻng kaltakesaklar koʻp boʻlgan bir yerga tushdik. Biz ulardan (tutib) oldik va qozonlarimizda pishirdik. Soʻng Nabiy ﷺ dan soʻradik. U zot: «Bir umma yoʻqolgan edi», — yoki: «suratlari oʻzgartirilgan edi», dedilar. Yahyo shubha qildi, Alloh biladi. Soʻng bizga buyurdilar, biz qozonlarni toʻkib tashladik. Vakiʼ (rivoyatida): «Suratlari oʻzgartirilgan edi, men mana shu oʻsha boʻlishidan qoʻrqaman», dedilar. Biz ularni toʻkib tashladik, holbuki biz och edik.Абдурраҳмон ибн Ҳасана ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ғазот қилдик. Бизни очлик тутди. Сўнг калтакесаклар кўп бўлган бир ерга тушдик. Биз улардан (тутиб) олдик ва қозонларимизда пиширдик. Сўнг Набий ﷺ дан сўрадик. У зот: «Бир умма йўқолган эди», — ёки: «суратлари ўзгартирилган эди», дедилар. Яҳё шубҳа қилди, Аллоҳ билади. Сўнг бизга буюрдилар, биз қозонларни тўкиб ташладик. Вакиъ (ривоятида): «Суратлари ўзгартирилган эди, мен мана шу ўша бўлишидан қўрқаман», дедилар. Биз уларни тўкиб ташладик, ҳолбуки биз оч эдик.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ قَالَكُنْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ جَالِسَيْنِ قَالَ فَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ أَوْ شِبْهُهَا فَاسْتَتَرَ بِهَا فَبَالَ جَالِسًا قَالَ فَقُلْنَا أَيَبُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ قَالَ فَجَاءَنَا فَقَالَ أَوَمَا عَلِمْتُمْ مَا أَصَابَ صَاحِبَ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ الرَّجُلُ مِنْهُمْ إِذَا أَصَابَهُ الشَّيْءُ مِنْ الْبَوْلِ قَرَضَهُ فَنَهَاهُمْ عَنْ ذَلِكَ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِ

Abdurrahmon ibn Hasana (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men va Amr ibn al-Os oʻtirgan edik. Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar, yonlarida kichik qalqon yoki shunga oʻxshash narsa bor edi. U bilan toʻsinib, oʻtirgan holda siydilar. Biz: «Rasululloh ﷺ ayol siygandek siyaptilarmi?», dedik. Shunda u zot oldimizga kelib: «Bani Isroildan bir kishining boshiga nima ish tushganini bilmaysizlarmi? Ulardan bir kishiga siydikdan bir narsa teksa, uni qirqib tashlar edi. Bir kishi ularni bundan qaytardi, shu sababli qabrida azoblandi», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ҳасана (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ва Амр ибн ал-Ос ўтирган эдик. Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар, ёнларида кичик қалқон ёки шунга ўхшаш нарса бор эди. У билан тўсиниб, ўтирган ҳолда сийдилар. Биз: «Расулуллоҳ ﷺ аёл сийгандек сияптиларми?», дедик. Шунда у зот олдимизга келиб: «Бани Исроилдан бир кишининг бошига нима иш тушганини билмайсизларми? Улардан бир кишига сийдикдан бир нарса текса, уни қирқиб ташлар эди. Бир киши уларни бундан қайтарди, шу сабабли қабрида азобланди», дедилар.