حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ أَخْبَرَهُأَنَّ يَعْلَى كَانَ يَقُولُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ لَيْتَنِي أَرَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَلَمَّا كَانَ بِالْجِعْرَانَةِ وَعَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبٌ قَدْ أُظِلَّ بِهِ مَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مِنْهُمْ عُمَرُ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ عَلَيْهِ جُبَّةٌ مُتَضَمِّخًا بِطِيبٍ قَالَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي رَجُلٍ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ فِي جُبَّةٍ بَعْدَ مَا تَضَمَّخَ بِطِيبٍ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَةً ثُمَّ سَكَتَ فَجَاءَهُ الْوَحْيُ فَأَشَارَ عُمَرُ إِلَى يَعْلَى أَنْ تَعَالَ فَجَاءَ يَعْلَى فَأَدْخَلَ رَأْسَهُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْمَرُّ الْوَجْهِ كَذَلِكَ سَاعَةً ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ أَيْنَ الَّذِي سَأَلَنِي عَنْ الْعُمْرَةِ آنِفًا فَالْتُمِسَ الرَّجُلُ فَأُتِيَ بِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا الطِّيبُ الَّذِي بِكَ فَاغْسِلْهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَأَمَّا الْجُبَّةُ فَانْزِعْهَا ثُمَّ اصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجَّتِكَ
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)ga: «Qaniydi men Nabiy ﷺga (vahiy) nozil qilinayotgan paytda u zotni koʻrsam», derdi. Nabiy ﷺ Jiʼronada boʻlganlarida, u zotning ustilariga soya beradigan bir kiyim tutilgan, u zotning yonlarida sahobalaridan bir necha kishi, ular orasida Umar ham bor edi. Shu payt u zotning oldilariga jubba kiygan, xushboʻylikka belangan bir kishi keldi va: «Yo Rasululloh! Xushboʻylikka belangandan keyin jubba (kiyib) umraga ehrom bogʻlagan kishi haqida nima deysiz?» dedi. Nabiy ﷺ bir lahza qaradilar, soʻng jim qoldilar, soʻng u zotga vahiy keldi. Umar Yaʼloga: «Kel», deb ishora qildi. Yaʼlo keldi va boshini (kiyim ostiga) kiritdi — qarasa, Nabiy ﷺning yuzlari qizargan, bir lahza shu holda turdilar. Soʻng u zotdan (vahiy holati) koʻtarilgach, u zot: «Hozirgina mendan umra haqida soʻragan kishi qani?» dedilar. U kishi izlanib topildi va olib kelindi. Nabiy ﷺ: «Sendagi xushboʻylikni uch marta yuvib tashla; jubbani esa yech; soʻng umrangda hajjingda qiladiganingni qil», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яъло Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)га: «Қанийди мен Набий ﷺга (ваҳий) нозил қилинаётган пайтда у зотни кўрсам», дерди. Набий ﷺ Жиъронада бўлганларида, у зотнинг устиларига соя берадиган бир кийим тутилган, у зотнинг ёнларида саҳобаларидан бир неча киши, улар орасида Умар ҳам бор эди. Шу пайт у зотнинг олдиларига жубба кийган, хушбўйликка беланган бир киши келди ва: «Ё Расулуллоҳ! Хушбўйликка белангандан кейин жубба (кийиб) умрага эҳром боғлаган киши ҳақида нима дейсиз?» деди. Набий ﷺ бир лаҳза қарадилар, сўнг жим қолдилар, сўнг у зотга ваҳий келди. Умар Яълога: «Кел», деб ишора қилди. Яъло келди ва бошини (кийим остига) киритди — қараса, Набий ﷺнинг юзлари қизарган, бир лаҳза шу ҳолда турдилар. Сўнг у зотдан (ваҳий ҳолати) кўтарилгач, у зот: «Ҳозиргина мендан умра ҳақида сўраган киши қани?» дедилар. У киши изланиб топилди ва олиб келинди. Набий ﷺ: «Сендаги хушбўйликни уч марта ювиб ташла; жуббани эса еч; сўнг умрангда ҳажжингда қиладиганингни қил», дедилар.