حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ أَخْبَرَهُأَنَّ يَعْلَى كَانَ يَقُولُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ لَيْتَنِي أَرَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَلَمَّا كَانَ بِالْجِعْرَانَةِ وَعَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبٌ قَدْ أُظِلَّ بِهِ مَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مِنْهُمْ عُمَرُ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ عَلَيْهِ جُبَّةٌ مُتَضَمِّخًا بِطِيبٍ قَالَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي رَجُلٍ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ فِي جُبَّةٍ بَعْدَ مَا تَضَمَّخَ بِطِيبٍ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَةً ثُمَّ سَكَتَ فَجَاءَهُ الْوَحْيُ فَأَشَارَ عُمَرُ إِلَى يَعْلَى أَنْ تَعَالَ فَجَاءَ يَعْلَى فَأَدْخَلَ رَأْسَهُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْمَرُّ الْوَجْهِ كَذَلِكَ سَاعَةً ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ أَيْنَ الَّذِي سَأَلَنِي عَنْ الْعُمْرَةِ آنِفًا فَالْتُمِسَ الرَّجُلُ فَأُتِيَ بِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا الطِّيبُ الَّذِي بِكَ فَاغْسِلْهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَأَمَّا الْجُبَّةُ فَانْزِعْهَا ثُمَّ اصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجَّتِكَ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)ga: «Qaniydi men Nabiy ﷺga (vahiy) nozil qilinayotgan paytda u zotni koʻrsam», derdi. Nabiy ﷺ Jiʼronada boʻlganlarida, u zotning ustilariga soya beradigan bir kiyim tutilgan, u zotning yonlarida sahobalaridan bir necha kishi, ular orasida Umar ham bor edi. Shu payt u zotning oldilariga jubba kiygan, xushboʻylikka belangan bir kishi keldi va: «Yo Rasululloh! Xushboʻylikka belangandan keyin jubba (kiyib) umraga ehrom bogʻlagan kishi haqida nima deysiz?» dedi. Nabiy ﷺ bir lahza qaradilar, soʻng jim qoldilar, soʻng u zotga vahiy keldi. Umar Yaʼloga: «Kel», deb ishora qildi. Yaʼlo keldi va boshini (kiyim ostiga) kiritdi — qarasa, Nabiy ﷺning yuzlari qizargan, bir lahza shu holda turdilar. Soʻng u zotdan (vahiy holati) koʻtarilgach, u zot: «Hozirgina mendan umra haqida soʻragan kishi qani?» dedilar. U kishi izlanib topildi va olib kelindi. Nabiy ﷺ: «Sendagi xushboʻylikni uch marta yuvib tashla; jubbani esa yech; soʻng umrangda hajjingda qiladiganingni qil», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яъло Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)га: «Қанийди мен Набий ﷺга (ваҳий) нозил қилинаётган пайтда у зотни кўрсам», дерди. Набий ﷺ Жиъронада бўлганларида, у зотнинг устиларига соя берадиган бир кийим тутилган, у зотнинг ёнларида саҳобаларидан бир неча киши, улар орасида Умар ҳам бор эди. Шу пайт у зотнинг олдиларига жубба кийган, хушбўйликка беланган бир киши келди ва: «Ё Расулуллоҳ! Хушбўйликка белангандан кейин жубба (кийиб) умрага эҳром боғлаган киши ҳақида нима дейсиз?» деди. Набий ﷺ бир лаҳза қарадилар, сўнг жим қолдилар, сўнг у зотга ваҳий келди. Умар Яълога: «Кел», деб ишора қилди. Яъло келди ва бошини (кийим остига) киритди — қараса, Набий ﷺнинг юзлари қизарган, бир лаҳза шу ҳолда турдилар. Сўнг у зотдан (ваҳий ҳолати) кўтарилгач, у зот: «Ҳозиргина мендан умра ҳақида сўраган киши қани?» дедилар. У киши изланиб топилди ва олиб келинди. Набий ﷺ: «Сендаги хушбўйликни уч марта ювиб ташла; жуббани эса еч; сўнг умрангда ҳажжингда қиладиганингни қил», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ قَالَ أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَاتَلَ أَجِيرِي رَجُلًا فَعَضَّ يَدَهُ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَهْدَرَهُ وَقَالَ فَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضِمُهَا كَمَا يَقْضِمُ الْفَحْلُ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Mening ishchim bir kishi bilan urishib qoldi, u esa uning qoʻlini tishladi. U qoʻlini uning ogʻzidan tortib oldi va (tishlaganning) oldingi tishi tushib ketdi. Soʻng u Nabiy ﷺ huzurlariga keldi, u zot esa uning (tovonini) bekor qildilar va: «U qoʻlini sening ogʻzingda qoldiraversinmi, sen esa uni aygʻir chaynagandek chaynayverasanmi?» dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Менинг ишчим бир киши билан уришиб қолди, у эса унинг қўлини тишлади. У қўлини унинг оғзидан тортиб олди ва (тишлаганнинг) олдинги тиши тушиб кетди. Сўнг у Набий ﷺ ҳузурларига келди, у зот эса унинг (товонини) бекор қилдилар ва: «У қўлини сенинг оғзингда қолдираверсинми, сен эса уни айғир чайнагандек чайнайверасанми?» дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَتَتْكَ رُسُلِي فَأَعْطِهِمْ أَوْ قَالَ فَادْفَعْ إِلَيْهِمْ ثَلَاثِينَ دِرْعًا وَثَلَاثِينَ بَعِيرًا أَوْ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الْعَارِيَةُ مُؤَدَّاةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Elchilarim senga kelsalar, ularga bergin», — yoki: «ularga topshirgin, — oʻttizta sovut va oʻttizta tuya, yoki bundan kamrogʻini», dedilar. Shunda u kishi u zotga: «Ey Allohning Rasuli, ariyat (omonatga olingan narsa) qaytariladimi?» dedi. (Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ: «Ha», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Элчиларим сенга келсалар, уларга бергин», — ёки: «уларга топширгин, — ўттизта совут ва ўттизта туя, ёки бундан камроғини», дедилар. Шунда у киши у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, арият (омонатга олинган нарса) қайтариладими?» деди. (Ровий) айтди: Набий ﷺ: «Ҳа», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عَتِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ عَنْ بَعْضِ بَنِي يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَكُنْتُ مَعَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ قَالَ يَعْلَى وَكُنْتُ مِمَّا يَلِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا بَلَغْتُ الرُّكْنَ الْغَرْبِيَّ الَّذِي يَلِي الْأَسْوَدَ وَحَدَرْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ لِأَسْتَلِمَ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ أَلَا تَسْتَلِمُ هَذَيْنِ قَالَ أَلَمْ تَطُفْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ أَرَأَيْتَهُ يَسْتَلِمُ هَذَيْنِ يَعْنِي الْغَرْبِيَّيْنِ قُلْتُ لَا قَالَ فَلَيْسَ لَكَ فِيهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَانْفُذْ عَنْكَ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Umar (roziyallohu anhu) bilan birga edim, u ruknni istilom qildi. Yaʼlo aytdi: Men Nabiy ﷺga yaqin tomonda edim. Qora tosh yonidagi gʻarbiy ruknga yetganimda, istilom qilay deb uning oldida engashdim. Shunda u: «Nima boʻldi senga?» dedi. Men: «Mana bu ikkisini istilom qilmaysizmi?» dedim. U: «Sen Rasululloh ﷺ bilan tavof qilmaganmiding?» dedi. Men: «Ha, qilganman», dedim. U: «U zotning mana bu ikkisini — yaʼni ikki gʻarbiy ruknni — istilom qilganlarini koʻrganmiding?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «Unda u zotda sen uchun goʻzal namuna yoʻqmi?» dedi. Men: «Ha, bor», dedim. U: «Unda oʻz yoʻlingga oʻt», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Умар (розияллоҳу анҳу) билан бирга эдим, у рукнни истилом қилди. Яъло айтди: Мен Набий ﷺга яқин томонда эдим. Қора тош ёнидаги ғарбий рукнга етганимда, истилом қилай деб унинг олдида энгашдим. Шунда у: «Нима бўлди сенга?» деди. Мен: «Мана бу иккисини истилом қилмайсизми?» дедим. У: «Сен Расулуллоҳ ﷺ билан тавоф қилмаганмидинг?» деди. Мен: «Ҳа, қилганман», дедим. У: «У зотнинг мана бу иккисини — яъни икки ғарбий рукнни — истилом қилганларини кўрганмидинг?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «Унда у зотда сен учун гўзал намуна йўқми?» деди. Мен: «Ҳа, бор», дедим. У: «Унда ўз йўлингга ўт», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ يَعْلَى عَنْ يَعْلَى قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُضْطَبِعًا بِرِدَاءٍ حَضْرَمِيٍّ

Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Nabiy ﷺni hazramiy rido bilan iztiboʼ qilgan (ridoni oʻng qoʻltiq ostidan oʻtkazib, ikki uchini chap yelkaga tashlagan) holda koʻrdim.Яъло (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Набий ﷺни ҳазрамий ридо билан изтибў қилган (ридони ўнг қўлтиқ остидан ўтказиб, икки учини чап елкага ташлаган) ҳолда кўрдим.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ عَمَّيْهِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ وَسَلَمَةَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَاخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ مَعَنَا صَاحِبٌ لَنَا فَاقْتَتَلَ هُوَ وَرَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَعَضَّ ذَلِكَ الرَّجُلُ بِذِرَاعِهِ فَاجْتَبَذَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَطَرَحَ ثَنِيَّتَهُ فَذَهَبَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ الْعَقْلَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْطَلِقُ أَحَدُكُمْ إِلَى أَخِيهِ يَعَضُّهُ عَضِيضَ الْفَحْلِ ثُمَّ يَأْتِي يَلْتَمِسُ الْعَقْلَ لَا دِيَةَ لَكَ قَالَ فَأَطَلَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فَأَبْطَلَهَاحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنِ ابْنِ يَعْلَى عَنْ يَعْلَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ حَدِيثِ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ عِمْرَانَ فِي الَّذِي يُعَضُّ أَحَدُهُمَا

Safvon ibn Abdulloh ibn Safvon ikki amakisi — Yaʼlo ibn Umayya va Salama ibn Umayyadan rivoyat qiladi. Ular aytdilar: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdik, biz bilan bir sherigimiz ham bor edi. U musulmonlardan boʻlgan bir kishi bilan urishib qoldi va oʻsha kishi uning bilagini tishladi. U qoʻlini uning ogʻzidan tortib oldi va (tishlaganning) oldingi tishi tushib ketdi. Oʻsha kishi tovon soʻrab Rasululloh ﷺ huzurlariga bordi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻz birodari oldiga borib, uni aygʻir tishlagandek tishlaydi-yu, soʻng kelib tovon soʻraydimi? Senga diyat yoʻq», dedilar. (Roviy) aytdi: Rasululloh ﷺ uni bekor qildilar — yaʼni botil qildilar. Yana Ibn Yaʼlodan, u otasidan, u Nabiy ﷺdan — Qatodaning Zuroradan, u Imrondan (rivoyat qilgan) hadisiga oʻxshash — biri ikkinchisini tishlagan (kishi) haqida rivoyat qilindi.Сафвон ибн Абдуллоҳ ибн Сафвон икки амакиси — Яъло ибн Умайя ва Салама ибн Умайядан ривоят қилади. Улар айтдилар: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Табук ғазотига чиқдик, биз билан бир шеригимиз ҳам бор эди. У мусулмонлардан бўлган бир киши билан уришиб қолди ва ўша киши унинг билагини тишлади. У қўлини унинг оғзидан тортиб олди ва (тишлаганнинг) олдинги тиши тушиб кетди. Ўша киши товон сўраб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига борди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўз биродари олдига бориб, уни айғир тишлагандек тишлайди-ю, сўнг келиб товон сўрайдими? Сенга дият йўқ», дедилар. (Ровий) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уни бекор қилдилар — яъни ботил қилдилар. Яна Ибн Яълодан, у отасидан, у Набий ﷺдан — Қатоданинг Зурорадан, у Имрондан (ривоят қилган) ҳадисига ўхшаш — бири иккинчисини тишлаган (киши) ҳақида ривоят қилинди.

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ هَارُونَ الْبَلْخِيُّ أَبُو حَفْصٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ بَعْضِ بَنِي يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُضْطَبِعًا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ بِبُرْدٍ لَهُ نَجْرَانِيٍّ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Nabiy ﷺni Safo bilan Marva orasida oʻzlarining najroniy burdlari bilan iztiboʼ qilgan holda koʻrdim.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Набий ﷺни Сафо билан Марва орасида ўзларининг нажроний бурдлари билан изтибў қилган ҳолда кўрдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ طَافَ بِالْبَيْتِ وَهُوَ مُضْطَبِعٌ بِبُرْدٍ لَهُ حَضْرَمِيٍّ

Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ (Makkaga) kelganlarida, oʻzlarining hazramiy burdlari bilan iztiboʼ qilgan holda Baytni tavof qildilar.Яъло (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ (Маккага) келганларида, ўзларининг ҳазрамий бурдлари билан изтибў қилган ҳолда Байтни тавоф қилдилар.

حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ قَالَ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ طَلْحَةَ أَبُو نَصْرٍ الْحَضْرَمِيُّ أَوْ الْخُشَنِيُّ عَنْ خَالِدِ بْنِ دُرَيْكٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْعَثُنِي فِي سَرَايَا فَبَعَثَنِي ذَاتَ يَوْمٍ فِي سَرِيَّةٍ وَكَانَ رَجُلٌ يَرْكَبُ بَغْلًا فَقُلْتُ لَهُ ارْحَلْ فَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ بَعَثَنِي فِي سَرِيَّةٍ فَقَالَ مَا أَنَا بِخَارِجٍ مَعَكَ قُلْتُ وَلِمَ قَالَ حَتَّى تَجْعَلَ لِي ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ قُلْتُ الْآنَ حَيْثُ وَدَّعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَنَا بِرَاجِعٍ إِلَيْهِ ارْحَلْ وَلَكَ ثَلَاثَةُ دَنَانِيرَ فَلَمَّا رَجَعْتُ مِنْ غَزَاتِي ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَيْسَ لَهُ مِنْ غَزَاتِهِ هَذِهِ وَمِنْ دُنْيَاهُ وَمِنْ آخِرَتِهِ إِلَّا ثَلَاثَةُ الدَّنَانِيرِ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Nabiy ﷺ meni sariyalarga (kichik qoʻshinlarga) joʻnatar edilar. Bir kuni meni bir sariyaga joʻnatdilar. Xachirga minadigan bir kishi bor edi. Men unga: «Yoʻlga chiq, chunki Nabiy ﷺ meni sariyaga joʻnatdilar», dedim. U: «Men sen bilan chiqmayman», dedi. Men: «Nega?» dedim. U: «Menga uch dinor belgilamaguningcha», dedi. Men: «Endi men Rasululloh ﷺ bilan xayrlashib boʻldim, u zotning huzurlariga qaytmayman. Yoʻlga chiq, senga uch dinor bor», dedim. Gʻazotimdan qaytganimda, buni Nabiy ﷺga aytdim. U zot: «Unga bu gʻazotidan ham, dunyosidan ham, oxiratidan ham uch dinordan boshqa hech narsa yoʻq», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Набий ﷺ мени сарияларга (кичик қўшинларга) жўнатар эдилар. Бир куни мени бир сарияга жўнатдилар. Хачирга минадиган бир киши бор эди. Мен унга: «Йўлга чиқ, чунки Набий ﷺ мени сарияга жўнатдилар», дедим. У: «Мен сен билан чиқмайман», деди. Мен: «Нега?» дедим. У: «Менга уч динор белгиламагунингча», деди. Мен: «Энди мен Расулуллоҳ ﷺ билан хайрлашиб бўлдим, у зотнинг ҳузурларига қайтмайман. Йўлга чиқ, сенга уч динор бор», дедим. Ғазотимдан қайтганимда, буни Набий ﷺга айтдим. У зот: «Унга бу ғазотидан ҳам, дунёсидан ҳам, охиратидан ҳам уч динордан бошқа ҳеч нарса йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أُمَيَّةَ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ يَعْلَى قَالَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي أُمَيَّةُ يَوْمَ الْفَتْحِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ أَبِي عَلَى الْهِجْرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أُبَايِعُهُ عَلَى الْجِهَادِ فَقَدْ انْقَطَعَتْ الْهِجْرَةُ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: «Men Fath kuni otam Umayya bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: ‹Ey Allohning Rasuli! Otamdan hijratga bayʼat oling›, dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Yoʻq, balki undan jihodga bayʼat olaman, zero hijrat toʻxtagan›, dedilar».Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: «Мен Фатҳ куни отам Умайя билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули! Отамдан ҳижратга байъат олинг›, дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Йўқ, балки ундан жиҳодга байъат оламан, зеро ҳижрат тўхтаган›, дедилар».

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُمَيَّةَ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُيَيِّ بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ يَعْلَى يُصَلِّي قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَوْ قِيلَ لَهُ أَنْتَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُصَلِّي قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ قَالَ يَعْلَى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍقَالَ لَهُ يَعْلَى فَأَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَنْتَ فِي أَمْرِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَطْلُعَ وَأَنْتَ لَاهٍ

Muhammad ibn Huyayy ibn Yaʼlo ibn Umayya otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Yaʼloni quyosh chiqishidan oldin namoz oʻqiyotganini koʻrdim. Shunda bir kishi unga aytdi — yoki unga aytildi: «Sen Rasululloh ﷺning ashoblaridan boʻlgan kishisan-u, quyosh chiqishidan oldin namoz oʻqiysanmi?» Yaʼlo aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Albatta, quyosh shaytonning ikki shoxi orasidan chiqadi», deganlarini eshitganman. Yaʼlo unga: «Quyoshning sen Allohning ishida boʻlgan holingda chiqishi, sen gʻofil boʻlgan holingda chiqishidan koʻra yaxshiroqdir», dedi.Муҳаммад ибн Ҳуяйй ибн Яъло ибн Умайя отасидан ривоят қилади. У айтди: Мен Яълони қуёш чиқишидан олдин намоз ўқиётганини кўрдим. Шунда бир киши унга айтди — ёки унга айтилди: «Сен Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларидан бўлган кишисан-у, қуёш чиқишидан олдин намоз ўқийсанми?» Яъло айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, қуёш шайтоннинг икки шохи орасидан чиқади», деганларини эшитганман. Яъло унга: «Қуёшнинг сен Аллоҳнинг ишида бўлган ҳолингда чиқиши, сен ғофил бўлган ҳолингда чиқишидан кўра яхшироқдир», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُمَيَّةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حُيَيٍّ قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَحْرُ هُوَ جَهَنَّمُ قَالُوا لِيَعْلَى فَقَالَ أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا} قَالَ لَا وَالَّذِي نَفْسُ يَعْلَى بِيَدِهِ لَا أَدْخُلُهَا أَبَدًا حَتَّى أُعْرَضَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا يُصِيبُنِي مِنْهَا قَطْرَةٌ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ

Safvon ibn Yaʼlo otasidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ: «Dengiz — u jahannamdir», dedilar. Yaʼloga bu haqda (soʻz) aytishdi. U esa: «Alloh azza va jalla: ‹Chodiri ularni oʻrab olgan olov (tayyorlab qoʻyilgan)›, deyayotganini koʻrmayapsizlarmi?» dedi. Soʻng u: «Yoʻq, Yaʼloning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men Alloh azza va jallaga roʻbaroʻ qilinmagunimcha unga hech qachon kirmayman va Alloh azza va jallaga yoʻliqqunimcha undan menga bir tomchi ham tegmasin», dedi.Сафвон ибн Яъло отасидан ривоят қиладики, Набий ﷺ: «Денгиз — у жаҳаннамдир», дедилар. Яълога бу ҳақда (сўз) айтишди. У эса: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Чодири уларни ўраб олган олов (тайёрлаб қўйилган)›, деяётганини кўрмаяпсизларми?» деди. Сўнг у: «Йўқ, Яълонинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, мен Аллоҳ азза ва жаллага рўбарў қилинмагунимча унга ҳеч қачон кирмайман ва Аллоҳ азза ва жаллага йўлиққунимча ундан менга бир томчи ҳам тегмасин», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقْرَأُ {وَنَادَوْا يَا مَالِكُ}

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men Nabiy ﷺning minbarda: ‹Ular: «Ey Molik...» — deb nido qildilar› (oyatini) oʻqiyotganlarini eshitdim.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен Набий ﷺнинг минбарда: ‹Улар: «Эй Молик...» — деб нидо қилдилар› (оятини) ўқиётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا هَارُونُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أُمَيَّةَ ابْنِ أَخِي يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ يَعْلَى بْنَ أُمَيَّةَ قَالَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَبِي يَوْمَ الْفَتْحِ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ أَبِي عَلَى الْهِجْرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أُبَايِعُهُ عَلَى الْجِهَادِ وَقَدْ انْقَطَعَتْ الْهِجْرَةُحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ بِإِسْنَادٍ مِثْلَهُ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Fath kuni otam bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim va u zotga: ‹Yo Rasululloh, otamdan hijrat ustiga bayʼat oling›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Yoʻq, balki men undan jihod ustiga bayʼat olaman, hijrat esa allaqachon toʻxtagan›, dedilar», dedi. Yana shu isnod bilan xuddi shunday rivoyat qilindi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Фатҳ куни отам билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим ва у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ, отамдан ҳижрат устига байъат олинг›, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Йўқ, балки мен ундан жиҳод устига байъат оламан, ҳижрат эса аллақачон тўхтаган›, дедилар», деди. Яна шу иснод билан худди шундай ривоят қилинди.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَعَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ وَعَلَيْهِ رَدْعٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَحْرَمْتُ فِيمَا تَرَى وَالنَّاسُ يَسْخَرُونَ مِنِّي وَأَطْرَقَ هُنَيْهَةً قَالَ ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ اخْلَعْ عَنْكَ هَذِهِ الْجُبَّةَ وَاغْسِلْ عَنْكَ هَذَا الزَّعْفَرَانَ وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجِّكَ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilariga bir aʼrobiy keldi, ustida zaʼfaron yuqi boʻlgan jubba bor edi. U: «Yo Rasululloh, men siz koʻrib turgan (kiyim)da ehromga kirdim, odamlar esa mendan kulmoqdalar», dedi. U zot bir oz boshlarini egib (sukut qilib) turdilar. (Roviy) aytdi: Soʻng uni chaqirib: «Bu jubbani ustingdan yech, bu zaʼfaronni oʻzingdan yuv va umrangda hajingda qiladigan ishingni qil», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бир аъробий келди, устида заъфарон юқи бўлган жубба бор эди. У: «Ё Расулуллоҳ, мен сиз кўриб турган (кийим)да эҳромга кирдим, одамлар эса мендан кулмоқдалар», деди. У зот бир оз бошларини эгиб (сукут қилиб) турдилар. (Ровий) айтди: Сўнг уни чақириб: «Бу жуббани устингдан еч, бу заъфаронни ўзингдан юв ва умрангда ҳажингда қиладиган ишингни қил», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُتَضَمِّخٌ بِخَلُوقٍ وَعَلَيْهِ مُقَطَّعَاتٌ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ قَالَ انْزِعْ هَذِهِ وَاغْتَسِلْ وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ مَا تَصْنَعُ فِي حَجِّكَ

Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi — xaluq (xushboʻylik)ka belangan va ustida bichib tikilgan kiyimlar boʻlgan holda — Nabiy ﷺdan soʻradi va: «Men umraga ehrom bogʻladim», dedi. U zot: «Bularni yech, gʻusl qil va umrangda hajingda qiladigan ishingni qil», dedilar.Яъло (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши — халуқ (хушбўйлик)ка беланган ва устида бичиб тикилган кийимлар бўлган ҳолда — Набий ﷺдан сўради ва: «Мен умрага эҳром боғладим», деди. У зот: «Буларни еч, ғусл қил ва умрангда ҳажингда қиладиган ишингни қил», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَغَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْعُسْرَةِ وَكَانَ مِنْ أَوْثَقِ أَعْمَالِي فِي نَفْسِي وَكَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ أُصْبُعَهُ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ أَفَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضِمُهَا قَالَ أَحْسَبُهُ كَمَا يَقْضِمُ الْفَحْلُ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga Usra (mashaqqat) qoʻshinida gʻazotga chiqdim — bu men uchun oʻzimning nazarimda eng ishonchli amalim edi. Mening bir ishchim bor edi, u bir kishi bilan urishib qoldi va ulardan biri sherigini tishladi. U esa barmogʻini tortib oldi va (tishlaganning) oldingi tishi tushib ketdi. U zot: «U qoʻlini sening ogʻzingda qoldiraversinmi, sen esa uni chaynayverasanmi?» dedilar. (Roviy) aytdi: Oʻylaymanki, u: «aygʻir chaynagandek», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга Усра (машаққат) қўшинида ғазотга чиқдим — бу мен учун ўзимнинг назаримда энг ишончли амалим эди. Менинг бир ишчим бор эди, у бир киши билан уришиб қолди ва улардан бири шеригини тишлади. У эса бармоғини тортиб олди ва (тишлаганнинг) олдинги тиши тушиб кетди. У зот: «У қўлини сенинг оғзингда қолдираверсинми, сен эса уни чайнайверасанми?» дедилар. (Ровий) айтди: Ўйлайманки, у: «айғир чайнагандек», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَأَنَّهُ كَانَ مَعَ عُمَرَ فِي سَفَرٍ وَأَنَّهُ طَلَبَ إِلَى عُمَرَ أَنْ يُرِيَهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نُزِّلَ عَلَيْهِ قَالَ فَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَعَلَيْهِ سِتْرٌ مَسْتُورٌ مِنْ الشَّمْسِ إِذْ أَتَاهُ رَجُلٌ عَلَيْهِ جُبَّةٌ وَعَلَيْهَا رَدْعٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَحْرَمْتُ بِعُمْرَةٍ وَإِنَّ النَّاسَ يَسْخَرُونَ مِنِّي فَكَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَوْمَأَ إِلَيَّ عُمَرُ بِيَدِهِ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مَعَهُمْ فِي السِّتْرِ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْمَرٌّ وَجْنَتَاهُ لَهُ غَطِيطٌ سَاعَةً ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَجَلَسَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ الْعُمْرَةِ فَقَامَ إِلَيْهِ الرَّجُلُ فَقَالَ انْزِعْ جُبَّتَكَ هَذِهِ عَنْكَ وَمَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجِّكَ إِذَا أَحْرَمْتَ فَاصْنَعْهُ فِي عُمْرَتِكَ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Umar bilan birga safarda edi va Umardan Nabiy ﷺni — u zotga vahy nozil qilinayotgan paytda — koʻrsatishini soʻragan edi. U aytdi: Nabiy ﷺ safarda ekanlar, ustlariga quyoshdan toʻsib parda tutilgan edi. Shu asnoda u zotning huzurlariga ustida zaʼfaron yuqi boʻlgan jubba kiygan bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, men umraga ehrom bogʻladim, odamlar esa mendan kulmoqdalar, endi nima qilay?» dedi. (Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ sukut qildilar va unga javob bermadilar. U shu holatda ekanlar, birdan Umar menga qoʻli bilan ishora qildi, men ham boshimni ular bilan birga parda ichiga kiritdim. Qarasam, Nabiy ﷺning yuzlari qizargan, bir muddat xurrak otgan holdalar. Soʻng u zotdan (bu hol) koʻtarildi, u zot oʻtirdilar va: «Umra haqida soʻragan (kishi) qani?» dedilar. Oʻsha kishi u zotning oldilariga turib keldi. U zot: «Bu jubbangni ustingdan yech, hajingda ehrom bogʻlaganingda qiladigan ishingni umrangda ham qil», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Умар билан бирга сафарда эди ва Умардан Набий ﷺни — у зотга ваҳй нозил қилинаётган пайтда — кўрсатишини сўраган эди. У айтди: Набий ﷺ сафарда эканлар, устларига қуёшдан тўсиб парда тутилган эди. Шу аснода у зотнинг ҳузурларига устида заъфарон юқи бўлган жубба кийган бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен умрага эҳром боғладим, одамлар эса мендан кулмоқдалар, энди нима қилай?» деди. (Ровий) айтди: Набий ﷺ сукут қилдилар ва унга жавоб бермадилар. У шу ҳолатда эканлар, бирдан Умар менга қўли билан ишора қилди, мен ҳам бошимни улар билан бирга парда ичига киритдим. Қарасам, Набий ﷺнинг юзлари қизарган, бир муддат хуррак отган ҳолдалар. Сўнг у зотдан (бу ҳол) кўтарилди, у зот ўтирдилар ва: «Умра ҳақида сўраган (киши) қани?» дедилар. Ўша киши у зотнинг олдиларига туриб келди. У зот: «Бу жуббангни устингдан еч, ҳажингда эҳром боғлаганингда қиладиган ишингни умрангда ҳам қил», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطَاءٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسَّتْرَ

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla hayoni va (avratni) yashirishni yaxshi koʻradi», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳаёни ва (авратни) яширишни яхши кўради», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ طَافَ بِالْبَيْتِ وَهُوَ مُضْطَبِعٌ بِبُرْدٍ لَهُ حَضْرَمِيٍّ

Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ (Makkaga) kelganlarida, oʻzlarining hazramiy burdlari bilan iztiboʼ qilgan holda Baytni tavof qildilar.Яъло (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ (Маккага) келганларида, ўзларининг ҳазрамий бурдлари билан изтибў қилган ҳолда Байтни тавоф қилдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَيِيٌّ سِتِّيرٌ فَإِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَغْتَسِلَ فَلْيَتَوَارَ بِشَيْءٍ

Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla hayolidir, koʻp yashiruvchidir; bas, biringiz gʻusl qilmoqchi boʻlsa, biror narsa bilan toʻsinsin», dedilar.Яъло (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳаёлидир, кўп яширувчидир; бас, бирингиз ғусл қилмоқчи бўлса, бирор нарса билан тўсинсин», дедилар.